Burundi

Monday, March 14, 2005

Burundi : Bujumbura en de blauwhelmen

Een kleine hoofdstad, een sfeervol plaatsje. We zijn gearriveerd in Bujumbura en lopen over de brede weg op zoek naar een hotel. De drie blanken over straat trekken de aandacht. We worden vriendelijk welkom geheten. Aan de poort van ons hotel wordt gevraagd of we willen wisselen. Ja dat is wel nodig want we bezitten geen enkele Burundese Frank. De zwarte markt is geopend, het onderhandelingsproces gestart. Er wordt hard gespeeld, we krijgen de koers die we willen.

foto1, foto2, foto3

Voordat we de stad gaan bezichtigen, maken we afspraken. We gaan geen gekke dingen doen, blijven bij elkaar en gaan s avonds niet over straat. We nemen de stad in ons op, zijn blij verrast met de vele gezellige patisserie/ boulangerie tentjes en voelen ons erg op ons gemak hier. Bujumbura is de plaats waar Lake Tanganyika ophoudt. We kijken over het water naar Congo. Goh wat zou het mooi zijn om daar een bezoek te brengen. We spreken twee Zuidafrikanen die hier voor de VN zijn gestationneerd. Zij schetsen een problematisch beeld van Burundi. Buiten de stad is het geen fijne plek om te zijn. De reden om toeristen alleen een doorreisvisum te geven. Het wordt afgeraden om iets te ondernemen buiten Bujumbura.

In de stad wemelt het van de blauwhelmen. VN trucks rijden af en aan door de stad en het is hier een normaal straatbeeld. We krijgen de mogelijkheid een kijkje te nemen op het militaire kamp. Geheimzinnig volgen we de twee mannen. Hun kamp is op het oude terrein van het paleis. De vrachtwagens staan tegenover de graven van de koninklijke leden. We lopen verder en luisteren geboeid naar de verhalen van de militairen.

In de stad is iedereen ontzettend vriendelijk en stellen ze graag vragen. Men gelooft hier niet dat we toeristen zijn. Die komen er immers niet. Elke blanke die hier is, is een medewerker van de VN of van een hulporganisatie. 'Nee, echt waar, we zijn toeristen', proberen we uit te leggen. Zelf de jongen van ons hotel gelooft het niet.

Een hele dag in Bujumbura is snel voorbij. Een ding moeten we zeker doen. De postzegelverzameling van Krijn uitbreiden! Het wordt een mooi pakketje. We bezoeken de lokale markt en zijn onder de indruk van deze georganiseerde overdekte markt. Het ziet er allemaal netjes uit hier. Anders dan andere hoofdsteden die we hebben gezien. Er is nauwelijks straatverkoop, er ligt geen afval op straat en mensen zijn over het algemeen goed gekleed. We willen een krant kopen om deze dag in Bujumbura te herinneren. Helaas, een krant hebben ze niet in Burundi.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:53:26 PM

Saturday, March 12, 2005

Burundi : Prijzen en aanbevelingen

Prijzen en aanbevelingen in Burundi.

See under the price table for a English summary of our recommendations for traveling in Burundi.

 1 euro =1508 Bfr

 Bfr          

 Dollar  
 Bier  1000   nu in 0.72 cl flessen
 Croissant  300    
 Broodje kaas  700 - 800    
 Hotelovernachting  8000    
 Internet gebruik  10 - 15    per minuut
 Koffie  600    
 Maaltijd  1800 - 2400    pilau bijvoorbeeld!
 Frisdrank / Juice  500  
 Yoghurt  700  1/2 liter in restaurant
 Thee  600    in hotel
 Visum

 

 20  per persoon; 72 uur
 Water  1500 - 4000    voor anderhalve liter!

 Aanbevelingen:
Centre Sportif;  200 meter naar rechts vanuit de achteruitgang van hotel La Doyen. Een prachtig zwembad (3000 Bfr) met een te duur maar gezellig restaurant.
Cayor; Een prima, en zeer betaalbaar restaurantje met een uitgebreide kaart voor zowel lunch als diner.

 English Summary: Recommendations for traveling in Burundi:


Burundi, Bujumbura. Black market changing money. We changed 1000 Tsh (Tanzania) to 1100 Bfr (Burundian Francs) You will find these guys everywhere, but in particilair at the market.

Burundi, Bujumbura: There is a great pool just 300 m outside (right) the back gate of hotel "Le Doyen". Their restaurant is rather expensive but swimming costs only 3000 Bfr. There is also a tennis yard and more sports to play.

Burundi, Bujumbura: you can eat cheap at "Le Cayor" in the Chaussee Prince Rwagasore. As well as lunch at dinner time there is a great card and in the meantime you can watch the people of Bujumbura walking by from the nice terras.

Tanzania - Burundi Monyovu, 2,5 hours (matatu) south from Kigoma. We took the opportunity to drive from Kigoma, trough Burundi to Rwanda. We took the matatu from Kigoma to Monyovu. There are 3 very basic guesthouses in this town. In the morning after completing Tanzania "border things" we walked in 25 minutes to the border of Burundi in Mabanda. There is no immigrating here!. We took a Tsh8000 taxi ride of 18 km to Makamba and their the immigration officer issued us a 72 transit visa (a 20 dollar) with a big smile. From there we to a matatu and within 3 hours we were in Bujumbura.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 10:50:19 AM

Wednesday, March 9, 2005

Burundi : De grens over...

We zijn helemaal enthousiast over ons idee naar Burundi te reizen en als blijkt dat we eigenlijk niets meer in Kigoma te zoeken hebben, pakken we de tassen en lopen naar de dala dala (minibus). De chauffeur is een Burundees en we schakelen om van Engels naar Frans, pfff. Monique haar aanwezigheid is, buiten dat het gezellig is, ook erg praktisch want zij spreekt een aardig woordje Swahili. De chauffeur heeft voor ons prima plekken gereserveerd op de voorbanken, waar Monique en Sandra kunnen plaatsnemen. Detlev moet het doen met een opgekropt plekje achterstevoren in de bus.nog maar een paar meters tot de grens

De tocht is over kleine onverharde wegen die door de regen op sommige plekken lastig begaanbaar is. We genieten van het uitzicht en van wat ons te wachten staat. Onze chauffeur regelt een hotel voor ons in het grensplaatsje Monyovu, een heel klein dorp waar we alle aandacht naar ons toe trekken. Hotel is een groot woord, de overnachtignsplaats heeft geen naam, maar het ziet er keurig uit voor de nacht. Als het donker wordt, is het goed donker! Met een zaklamp lopen we door het dorp op zoek naar thee en een hapje eten. Daarna zoeken we de gezelligheid van het dorp op. Er is een ruimte waar een grote televisie staat en waar de mannen samenkomen om voor een kleine bedrag de spannende voetbalwedstrijden te kijken. Wij schuiven aan. 

De volgende ochtend vroeg wandelen we naar de grens, wat ongeveer drie kilometer is. We passeren een kleine bananenmarkt en glimlachen naar de enthousiaste mensen. We zijn blij als we de slagboom zien, de grens van Tanzania. Er is niemand te bekennen. Weinig mensen die hier de grens passeren waarschijnlijk. Een man controleert onze paspoorten en zegt ons door te lopen. Een andere man op een brommer vertelt dat hij de officier even gaat halen, geweldig! Daarna nog een politiecheck en dan kunnen we niemandsland in. Bizar om hier te lopen. De rode kiezelweg dwars door de prachtige groene heuvels van Burundi. Wat gaan we meemaken zeg?

De grens met Burundi is heel bijzonder..... We zijn al in het land en er is niemand bij de grenspost. In het dorpje woren we aangestaard. Men vertelt ons dat we naar het dorp 18 kilometer verderop moeten om een visum te halen. ? verbazing. We zitten in de taxi en bedenken dat we illegaal in het land zijn. We zien het wel. Aangekomen in Makamba worden we begroet door een hele vriendelijke meneer die ons een visum verkoopt. We hebben 72 uur in dit land en dat is ruim voldoende om naar de grens met Rwanda te reizen.

Ademloos zitten we in de minibus naar de hoofdstad Bujumbura. Wat een prachtig land, wat een mooie groene heuvels, wat een belevenis om hier te zijn. Iedereen is even geinteresseerd in ons. Bij politieposten worden we aangestaard, maar problemen zijn er niet. De mensen zijn uiterst vriendelijk en zien ons graag. We bewonderen het landschap, rijden door de heuvels, hebben een fantastisch uitzicht over Lake Tanganyika op Congo en zijn zeer blij met ons besluit deze route te nemen.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:02:37 PM

Wednesday, March 9, 2005

Burundi : Voorbereiding transit Burundi

Tijdens de flink vertraagde treinreis naar Kigoma, noord Tanzania hebben we alle tijd om goed na te denken over de volgende bestemmingen. In ieder geval staat Rwanda op het programma. We zouden met een grote boog om Burundi naar Rwanda heen kunnen reizen. Maar waarom niet door Burundi zelf? Mmm, nee, dat kan toch niet........of wel?

Burundi is een land dat al sinds de onafhankelijkheid in 1962 laveert tussen stammentwisten en burgeroorlogen tussen Hutu's en Tutsi's. Honderduizenden kwamen om (voornamelijk Hutu's). Tienduizenden vluchtelingen verblijven nog steeds in de aanpalende landen.

Toch staat Burundi op het oorspronkelijke lijstje landen dat we graag willen bezoeken. Het is namelijk een prachtig bergachtig groen klein landje, ingeklemd tussen Rwanda, Tanzania en het machtig grote DR Congo.

In Kigoma gaat Detlev direct op onderzoek uit. Het Burundees consulaat geeft, hoewel ze geen visum kan verstrekken, groen licht. "Geen probleem" volgens de behulpzame medewerker. Aan de grens kunnen we een transitvisum krijgen voor maximaal 72 uur. In het dorp spreken we diverse Tanzanianen die zeer recent in Burundu zijn geweest. Ook zij stellen allen zonder uitzondering dat het geen probleem mag zijn; het is veilig genoeg om een korte tijd door te reizen. We checken Internet; Buitenlandse Zaken is onveranderd negatief in zijn reisadvies. De BBC heeft na de afgelopen verkiezingen in Burundi (28 februari) geen (grote) onlusten gemeld. Uiteraard moeten we wel de bekende veiligheidsmaatregelen in acht nemen. Zoals niet buiten de gegaanbare wegen lopen, niet in het donker reizen of op straat wandelen, etc. We zijn natuurlijk inmiddels ook wel iets gewend. We wikken en wegen lang. Wie kan er nou zeggen ooit in Burundi te zijn geweest.

We doen het! Sandra en Detlev gaan naar Burundi!

Bijkomend groot voordeel is de kortere reistijd die we nodig hebben om Tanzania uit te komen. Ons visum loopt namelijk iets eerder af dan we gedacht hadden. In ons enthousiasme bij het maken van de reisplannen nemen we Monique Staps mee. We reizen dus met zijn drietjes door Burundi.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 1:23:39 PM