Tanzania

Monday, March 7, 2005

Tanzania : Dr. Livingstone I presume?

Sandra en Detlev zijn in Ujiji aan de oostoever van lake Tanganyika.  De kunstig gemaakte houten vissersboten liggen op het strand. Tientallen vrouwen in kleurrijke panga's staan tot hun enkels in het water. Er wordt veel gelachen en gepraat; de laatste roddels van Ujiji worden uitgewisseld. Intussen doen de vrouwen de was en maken ze vis en groenten schoon. Het meer is een rijk bezit. Meters verderop zwemmen en spelen in het ondiepe water veel kinderen. Voornamelijk jongetjes, want de meisjes helpen hun moeders en tantes.

In de verte zien we DR Congo (Zaire) liggen, het tweede land dat we wel zien tijdens deze reis maar niet zullen vereren met een bezoek (het andere land is Zambia, dat we zien vanuit de Tanzaniaanse grensplaats Tunduma).

Ujiji is een van de vele kleine dorpjes die we tijdens onze reis aandoen. Buiten Ujiji zullen maar weinig mensen deze plaats van  naam kennen. Toch is hier in de negentiende eeuw 1 van 's werelds beroemste uitspraken gedaan.

Missionaris en ontdekkingsreiziger Dr. David Livingstone had al jaren rondgereisd in Oost Afrika voordat hij zich tijdelijk settelde in Ujuji aan deover van Lake Tanganyika. New York Herald Journalist Henry Morton Stanley was door zijn redacteur James Bennet jr. "op pad" gestuurd om hem op te zoeken en om hem te overtuigen terug te keren. Na een lange zoektocht ontmoette hij in november 1871 uiteindelijk Dr. Livingstone, waarbij hij de historische worden "Dr. Livingstone I presume?" uitsprak. David Livingstone was blij met zijn onverwachte bezoek en de meegebrachte rijke donatie aan levensmiddelen. Toch besloot hij te blijven. In 1873 overleed hij. Via Zanzibar werd zijn lichaam overgebracht naar West Mister Abbey.

We bezoeken het Livingstonemonument met Monique Staps uit Groningen/Dar es Salaam. Onder de mangoboom krijgen we van een sympathiek oud mannetje in lastig verstaanbaar Engels een hele geschiedenisles. Uiteraard bezoeken we ook het stoffige museum met voornamelijk recente tekeningen van oude voorstellingen en wat kranteknipsels. Zo wordt het nog een informatief dagje.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:51:42 PM

Sunday, March 6, 2005

Tanzania : Fijn in de Trein

Treinen door Tanzania. We hebben er leuke ritten opzitten. Het is een mooie manier om in contact te komen met de Tanzanianen, zeker in tijden van lange vertagingen....

Met onze bagage op de rug lopen we door het dorp Mpanda. Nog een pittige rit te gaan voordat we het stadje Kigoma bereiken. Ons idee is een vrachtwagen te nemen aangezien er geen bussen rijden. Helaas, na twee uur door het dorp te hebben gewandeld en iedere passant te hebben gevraagd of er transport is, zijn we overtuigd dat dit niet gaat lukken. Ons wordt geadviseerd de trein te nemen. Op de kaart zien we de afstand en we schatten in dat de rit ongeveer 6 uur gaat duren. We kopen 3e klas tickets in het kader van ons budget travelen en sparen daarmee 4 euro pp uit. Belachelijk natuurlijk, maar ten tijde van de aankoop leek het heel logisch. We stappen in de drukke gezellige coupe en wachten voor vertrek. Het is wel een verschil met de trein naar Mbeya zullen we snel genoeg merken. We zitten in een boemeltje en gaan niet harder dan 30 km per uur. De eerste stop is na een uur. We zijn dan in een Burundees vluchtelingenkamp en het is een drukte van jewelste. Als de trein na twee uur weer verder gaat is de coupe overvol. We zitten met een baby op schoot die niet bang is voor de blanke reuzen en sukkelen door het landschap. Midden in de nacht komen we aan in het kleine gehucht Kaliua, geheel in donker gehuld. Electriciteit hebben ze niet, maar twee vriendelijke jongens begeleiden ons naar een guesthouse waar we gebroken in bed ploffen.

Het is een schattig dorp, waar de inwoners bijzonder niewsgierig zijn naar die witte bezoekers. De docent van het plaatselijke schooltje zal er niet blij mee zijn geweest, want de leerlingen zijn ongetwijfeld te laat gekomen. Ons bezoek hier is van korte duur. De trein vanuit Dar es Salaam heeft een vertraging van ruim 24 uur en komt 11 uur hier binnen. Hun pech is ons geluk, anders hadden wij pas morgen de trein gehad. We stappen in en kiezen dit maal voor een slaapcabine, je weet maar nooit hoelang het duurt, is onze gedachte nu.

Sandra deelt haar cabine met drie dames en een kind van anderhalf, Detlev deelt de cabine met zwijgzame mannen. Ja, het is gescheiden slapen hier, maar als alles goed gaat zijn we maar 8 uur onderweg..... Al snel wordt duidelijk dat het ietsje langer gaat duren. We treinen twee uur en staan dan stil. Er is totaal geen informatie, het kan een uur duren, maar ook 5 uur. Wij wachten het wel af. Buiten verzamelen zich steeds meer dorpsbewoners en die zorgen ervoor dat er genoeg hapjes te krijgen zijn. Er schijnen twee treinen op het spoor te staan en we kunnen er niet langs. Om 8 uur s avonds wordt duidelijk dat we de nacht hier zullen doorbrengen.

De soap continues, wat een grap, de trein die 2 dagen later uit Dar is vertrokken, passeert ons zojuist en wordt aan onze trein vastgekoppeld. Dan wachten we gezellig samen. Nog steeds geen idee hoelang het gaat duren, dus we blijven in de buurt van de trein. Het is inmiddels de volgende middag half 3. De mensen uit de beide treinen praten en lachen met elkaar. Naar ons toe worden excuses gemaakt, maar wij hebben ons er redelijk makkelijk bij neergelegd. Af en toe toetert de trein en zien we de mensen als een gek in de trein klimmen, lachwekkend gezicht, maar de trein legt dan 20 meter af en staat weer stil. Wij stappen uit, ontmoeten andere blanken in de trein, waaronder ook een Groningse studente, Monique, die de komende dagen met ons meereist. We hebben lol met een Nieuw Zeelander en een Britse die de pech hebben derde klasse te reizen en we spreken nog een Duitser. Zijn vertraging is zeer jammer want hij mist een belangrijke aansluiting met de boot. Ons samenkomen buiten de trein trekt enorme aandacht van voornamelijk kinderen. In een grote kring staan ze om ons heen, ons ongegeneerd aanstarend. Een onverwachtse beweging van onze kant doet ze uiteenstuiven. Er is volop thee te krijgen en daar zijn we zeer blij mee. Het enige kleine praktische probleem is ons gebrek aan wc papier... Je wordt er wel creatief van, het wedstrijdschema van de volleybaldames biedt uitkomst! 

Uiteindelijk komt de trein dan toch in beweging, gejuich, de dames uit de cabine krijgen de slappe lach, San doet mee. Nog een paar uur dan zijn we er. Dit keer is het waar. Na 36,5 uur bereiken we Kigoma!

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:24:42 PM

Sunday, March 6, 2005

Tanzania : Rinus Michels en de aggregaat

Wijlen Rinus Michels zou genoten hebben van het fanatisme dat Tanzanianen hebben voor het spelletje voetbal. Heel veel jongens en mannen lopen hier dagelijks in voetbalshirts. Voornamelijk van drie grote Britse clubs Manchester, Arsenal en Chelsea maar ook het shirt van Frank de Boer (nr.  22 van Barca)  komt zojuist voorbij. Er is geen kledingverkoper die geen voetbalshirts verkoopt. Dat niet 1 van die shirts van de originele fabrikant is mag de pret niet drukken.

Het Engelse voetbal wordt hier op de voet gevolgd op TV en in de krant. Bijna ieder dorp heeft een eetttentje met TV-video set. Een enorme schotel en een aggregaat completeert die set. In twee van die dorpjes beleven wij samen met de complete manneljike bevolking een voetbaluitzending (Chelsea-Liverpool bekerfinale en Manchester-Chrystal Palace). Beide wedstrijden gaan gepaard met hevige emoties van het TV kijkende volk. Ieder schot richting doel of overtreding wordt met groot enthousiasme ontvangen. Er is weinig support voor de underdog; the winner takes it all. Mensen staan boos op en lopen minuten lang door het beeld na een gemiste kans of een tegendoelpunt. Oorverdovend gejuich en gedans na een goal in hun voordeel of een nieuwe wissel.

De TV kijkers reageren echter gelaten mompelend als het beeld wegvalt. De aggregaat moet worden bijgevuld. Normaalste zaak van de wereld tijdens de laatste minuten van een bekerfinale ........

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:57:46 PM

Sunday, March 6, 2005

Tanzania : 1500 km dwars door het land.

Na een nachtelijke boottocht komen we aan in Dar es Salaam. Twee dagen brengen we door in deze redelijk rustige hoofdstad. We gebruiken de tijd om ons voor te bereiden op een lange tocht dwars door het land. We kopen treinkaartjes voor de rit naar het hooggelegen Mbeya en hebben daarna voldoende tijd om de stad te leren kennen. Aangezien we zeer bedreven zijn in het verdwalen, doen we ook hier weer een succesvolle poging. Zo komen we op de meest gezellige plekken. De hoofstad brengt altijd wat luxe mee. Op straat staan hoge Coca Cola koelkasten volgestouwd met overheerlijke melkprodukten, een lekkernij weer. We smullen van verse melk en vruchtenyoghurt. De gekleurde fruit en groentenstalletjes ertegenover nodigen ons uit om inkopen te doen voor de reis per trein. Je weet nooit wat je in de trein kunt krijgen dus ons motto is: pakken wat je pakken kan! We regelen verder postzaken, bellen naar Nederland voor een leuk gesprek met Vanessa en Arjan en voor een kus van Jeremy. Dan even de conditie testen. Voor een habbekrats kunnen we squashen hier en dat bevalt goed, ondanks de extreme hitte (37 graden).

De trein vertrekt met twee uur vertraging, dat valt mee. Er stond een wagon in de brand en die moest eerst volledig uitbranden. Eenmaal op weg verbazen we ons over de service. Een supervisor komt ons met een vriendelijke glimlach melden dat er cabinservice beschikbaar is, we zitten in een 6 persoons cabine met ons tweetjes en dekens worden uitgedeeld voor de nacht. Na een hele relaxte 22 uur komen we uitgerust aan in het zuiden van Tanzania. Het is koud en het regent. De dreigende wolken boven de bergen doen het stadje grauw en grijs kleuren. Deze troosteloze aanblik doet ons besluiten meteen met de bus door te reizen naar Sumbawanga, 7 uur naar het noorden.

De route is weer fascinerend. We rijden eerst naar de grens met Zambia, hebben daar een tussenstop van anderhalf uur en rijden dan naar het noorden. Het is regentijd en dan is te merken ook. De weg is een blubberbende en op veel stukken glijden we meer dan we rijden, maar de natuur ziet er wel gaaf uit nu. De bomen staan vol in bloei en zijn felgroen, met de rode weg dwars door het landschap kleurt het fantastisch. De vele glijpartijen zorgen voor een fijne vertraging, maar voor donker bereiken we het levendige en gezellige stadje waar we een leuke avond met de inwoners beleven in de lokale pub.

Reizen door Tanzania is weer even een totaal andere wereld dan twee weken op de eilanden. De kleine dorpen, de nieuwsgierige kinderen, de menging met de lokale bevolking, het is boeiend. Het lange stilzitten op 1 plek heeft ons even de kriebels gegeven en we reizen dus lekker door. De bus brengt ons verder naar het noorden, naar Mpanda. Het is een overvolle bus. Wij hebben gelukkig zitplaatsen, maar er staan rijen dik in het middenpad van de bus. Zonder morren accepteren zij de reis die maarliefst 12 uur gaat duren door de herkenbare problemen. Een lekke band, een kapotte versnelling, het rammen van een hamer klinkt ons bekend in de oren. Vlak voor het park staan we ruim een uur stil. Geen straf want we zitten al heel lang en een beetje beweging kan geen kwaad. We rijden al uren door waanzinnig natuurgebied, bossen, heuvels en met de dreigende lucht spectaculair om te zien. Het is donker als we het National park inrijden. We horen een olifant trompetteren en zijn meteen gefocust op het donkere bos. De koplampen schijnen in de berm en we zien twee leeuzen en een welpje, prachtig. Even later moeten we remmen voor een overstekende olifant. We hebben het allemaal al eerder gezien, maar toch,wauw.... Hier kunnen we geen genoeg van krijgen. 

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:54:54 PM

Sunday, March 6, 2005

Tanzania : Prijzen en aanbevelingen

Tanzania (vasteland)

see under price table for a English summary of our recommendations for traveling in Tanzania.

 1 euro = 1367 Tsh

 Tsh                 

 Dollar  
 Bier  700 - 900     zoals altijd in de 66cl flessen
 Dala dala (busje)  100 - 150    Dar, Kigoma
 Frisdrank  300 - 350    zelfs in de trein
 Hotelovernachting  2000 - 16000    gemiddeld 6500
 Internet gebruik  500    half uur
 Kapper  500    Detlev weer!
 Koffie  1200 - 1400    luxe koffie, verder geen koffie te vinden
 Maaltijd  800 - 4000    lokaal  restaurant
 Museum/ bezienswaardigheid  2000    Livingstone monument
 OV bus  8000    Sumbawanga naar Mpanda
 Trein  18000  ongeveer 1000 km
 Thee  50 / 100    straat / restaurant
 Taxi in stad  1500 / 3500    Kigoma / Dar es Salaam
 Squashen  4000+3000+400    abon., materiaal; baanhuur!
 Visum

 

 50  per persoon
 Water  50 / 500 - 1000    zakje van 250ml / 1 1/2 liter in Dar es Salaam / Kigoma


Aanbevelingen:

Dar es Salaam, Indiaas restaurant Maharani in de Kisutu Street. Onbeperkt Thali lunch voorTsh 4000. Veel maar voornamelijk erg lekker en pittig.

Dar es Salaam, de melkverkopers buitenaan het eind van de Libya street richting Zanaki Street; de eerste melk sinds 3 december!

Kigoma: Niet echt een aanbeveling als wel een tip. Het is mogelijk een 72 uur transit visum voor Burundi te krijgen aan de grens tussen Tanzania en Burundi. De migratieoffice zit echter wel wat ver weg het land in namelijk in Mabanda. De eerste 20 km reis je dus zonder visum. Maar de officials zijn zeer behulpzaam.


English Summary: Recommendations for traveling in Tanzania

Tanzania, boat from Tanga to Pemba. It is possible but do not expect a boat like Pemba to znz or znz to dsm. This one is as expensive as the other ones (we had to pay 25 dollar p/p) but there is no comfort what so ever. No chairs, no toilet, no food, only vomiting bags and people lying on the floor. We were a bit lucky to sit on the covered steamy hot motor next to the exhaust. But is paid of: we made it. this ride can be made 2 times a week. Tuesday and friday. going from Tanga harbor to Wete or Pemba and it takes about 6 hours. Good luck.

Tanzania, Dar es Salaam, What: Maharadi restaurant. Great value, eat as much as you can,  terrific Thali. 4000Tsh. Only at lunchtime. On Kisitustreet.

Border: Tanzania - Burundi; Monyovu, 2,5 hours (matatu) south from Kigoma. We took the opportunity to drive from Kigoma, trough Burundi to Rwanda. We took the matatu from Kigoma to Monyovu. There are 3 very basic guesthouses in this town. In the morning after completing Tanzania "border things" we walked in 25 minutes to the border of Burundi in Mabanda. There is no immigrating here!. We took a Tsh8000 taxi ride of 18 km to Makamba and their the immigration officer issued us a 72 transit visa (a 20 dollar) with a big smile. From there we to a matatu and within 3 hours we were in Bujumbura.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:54:09 PM

Sunday, March 6, 2005

Tanzania : Prijzen en aanbevelingen (ZNZ)

Zanzibar en Pemba

See under for a English summary of Sandra's and  Detlev's recommendations for traveling on Zanzibar and Pemba.

 1 euro = 1367 Tsh

 Tsh                 

 Dollar  
 Bier  1200 - 2500    
 Boot overtocht  22000 / 25000    Tanga-Pemba / Pemba-Zanzibar (p/p)
 Doktersconsult  2000    
 Duikcursus    350  per persoon
 Fietsen huren  5000    per persoon per fiets in Wete
 Frisdrank  500 - 600    
 Hotelovernachting  15000 - 20000    gemiddeld 17000
 Internet gebruik  500   half uur
 Kapper  nvt    
 Koffie  1500 - 2000    luxe koffie in Amore Mio Stonetown
 Maaltijd  500 / 5000 - 20000   zeer lokaal / restaurant
 Museum/ bezienswaardigheid  nvt  
 Park entree  4000    Regenwoud wandeling op Pemba
 Reizen  600 - 1000   dala-dala  +/- 25 km
 Safari    nvt
 Thee  50 / 500    straat / hotel
 Taxi in stad  1500    In Stonetown
 Trekking    nvt
 Visum

 

 nvt  valt onder visa Tanzania
 Water  500 - 1000    1 1/2 liter


Aanbevelingen:Warere Town House Hotel in Stonetown op Zanzibar. Smaakvol ingericht hotel. Grote kamers en bedden, goed schoon, douche (warm water) en toilet bij kamer, balkon, koelkast!!, TV. Ontbijt inbegrepen (op dakterras met uitzicht op zee) en uiterst vriendlijk personeel.


English Summary: Recommendations for traveling in Zanzibar and Pemba

Zanzibar, Warere Town House Hotel. Possibly the best choice for your money in Stonetown. Hot shower, clean, big rooms, big king size beds, balcony (on which you can enjoy your take a way food from (Passing Show, see later), rooms are very nicely decorated with traditional art, breakfast is included and is being served on a beautifully rooftop with view. Rooms have also TV and (filled) refrigerator.

Zanzibar, Stonetown: Passing Show Hotel Restaurant. We did not see any rooms here but the food was of high quality, the price very very reasonable and the portions BIG! For 1700 TSh you get the best Biriany or Pilau you will get in East Africa. Come at lunchtime since at evening the choice is limited. Where: on Malawi street next to ZanAir & Zan Tours.

Zanzibar, Stonetown, There is an Barclays ATM now. Very convenient. Where: follow Malawi road in the direction of Nungwi. It is about 10 minutes from town.

Zanzibar, Stonetown, nameless cookie seller. Really very nice and extraordinary cookies. With all kind of spices: Gloves, ginger, cinnamon. Sweet but also salted cookies available. Where:" opposite International Hotel entree.

Zanzibar, Nungwi, What: East Africa Divers. Already listed but additional we like to tell that you can pay them in TSh without extra costs (which does not count for payments in euro, or traveler checks). Particular convenient and lucrative combined with the ATM in Stonetown.

Zanzibar Archipelago: Pemba, Mkoane. Jondeni Guest House is already listed but not very much visited. Perhaps because their one and only signboard is pointing to the wrong direction. But anyhow if we knew on beforehand that it was as nice as it is we would have planned to stay at least for 2 nights/days. What an lovely place, terras and what an awesome view over the ocean. A real good place to relax.

Tanzania, boat from Tanga to Pemba. It is possible but do not expect a bout like Pemba to ZNZ or ZNZ to Dar es Salaam. This one is as expensive as the other ones (we had to pay 25 dollar p/p) but there is no comfort what so ever. No chairs, no toilet, no food, only vomiting bags and people lying on the floor. We were a bit lucky to sit on the covered steamy hot motor next to the exhaust. But is paid of: we made it. this ride can be made 2 times a week. Tuesday and friday. going from Tanga harbor to Wete on Pemba and it takes about 6 hours. Good luck.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:53:23 PM

Tuesday, February 22, 2005

Tanzania : Zanzibar - Stone Town

kinderen in Stone Town ZanzibarStone Town, een drukke stad met charme. We raken bedreven in het verdwalen. Ook hier heb je, net als in Lamu, kleine smalle straatjes tussen oude hoge huizen door die aan elkaar gelinkt zijn. Linksaf, rechtsaf, we gaan steeds dieper het labyrint in. De straten zijn aan de ene kant gevuld met moslimmeisjes in schooltenue, aan de andere kant is er een overschot aan souveniershops. Uiteindelijk vinden we er onze weg nooit, maar is het leuk om steeds weer op nieuwe plekken terecht te komen. Het authentieke gedeelte is uiteraard het leukst. Daar zien we de charme van de huizen met de vervallen balkonnetjes, de oude mannen met hun moslimhoedjes op, op een stenen bank in de schaduw, kinderen spelen in een kapotte oude blauwe Mini die langs de kant van de weg tegen een muur staat.

We komen altijd ergens aan de kust weer uit bij het ons favoriete cafe Mercury's. Uiteraard vernoemd naar de in 1991 overleden Freddy Mercury die op dit eiland geboren is. Het cafe hangt vol met oude foto's van hem en van Queen. Het is een stranttent waar we kunnen genieten van de ondergaande zon op de oceaan met live muziek op de achtergrond. 

We zijn op het juiste moment in Stone Town. Er is een jaarlijks festival, Sauti Za Busara (voices of wisdom) wat in het oude fort wordt gehouden. Het decor is prachtig. De torens van het fort zijn verlicht en in het midden is een ruime binnenplaats waar mannen en vrouwen in grote getale bij elkaar zitten. Op het podium swingt het. De Oost Afrikaanse bands laten horen en zien wat ze kunnen. Wild springen de danseressen heen en weer, en het onophoudelijke gedreun van de mannen op de trommels maakt het feest compleet.festival Sauti za Busara in Stone Town Zanzibar januari 2005

Buiten het fort zijn talloze kramen met een olielamp verlicht. Grote spiezen met garnalen, kingfish, tonijn liggen opgestapeld voor de barbecue. De geuren van Zanzibar kietelen onze neus. Met de muziek van de band op de achtergrond zijn we even beland op Kwakoe.festival Sauti za Busara in Stone Town Zanzibar januari 2005

De dagen dat we in Stone Town zijn gebruiken we om onszelf te verwennen. We hebben een romantisch valentijnsdiner op een dakterras dat uitkijkt over de Indische oceaan, waar we ons tegoed doen aan een heerlijk voorgerecht van echte krab. We bezoeken een Italiaan die echte capuccino heeft en ook waanzinnig lekker ijs. We smullen van de lekkernijen hier op het eiland en nemen het er even van.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:35:14 PM

Monday, February 21, 2005

Tanzania : Certified PADI Open Water Divers

op weg naar het atol Mnemba voor de eerste echte duik.Afgelopen week hebben we een beetje vakantie gevierd. Dat mag gek klinken. Maar we hebben in het beach resort Nungwi op het eiland Zanzibar echt het idee dat we even uit Afrika zijn. Parelwitte stranden, kraakhelder turkoise zeewater en een heleboel schattige witte hotelletjes en restaurantjes met rieten daken. Allemaal evenvol met blanken. Onze bungalow ligt zo'n 15 meter van het water. 'S morgens dus voor het ontbijt eerst even een duik in de Indische oceaan.

Echt aan het strand liggen is er niet bij. We hebben namelijk heerlijk in de schaduw zitten studeren voor ons PADI Open Water Diver theorie-examen. Daarnaast zijn we vier dagen, twee keer per dag in het water geweest. of beter, onder water. De eerste keren voor hele lastige oefeningen zoals masker vol laten lopen en leegsnuiten en luchttoevoermondstuk uitnemen. Maar ook dat went en al snel gaat het ons prima af.

ja ja daar staan ze dan in hun volle bepakking.

De laatste vier duiken zijn fantastisch. Voor 2 duiken varen we anderhalf uur van Nungwi vandaan naar het atol Mnemba. Dit is waarvoor je de cursus doet. Prachtige koraal riffen, vissen in de meest waanzinnige kleuren en vormen en hoeveelheden, plantenen en enorme schildpadden. Ook ontgaat ons nog veel. En horen we bij terugkeer wat we allemaal voor moois gemist heben. Het blijft een inspannende bezigheid die nog de nodige concentratie vergt. Maar we hebben nu wel onze PADI Open Water Diver Course behaald en daarmee kunnen we in de toekomstnog veel plezier aan beleven.

 

 

 

Laat een berichtje achter voor San en Det | 7:30:51 PM

Wednesday, February 16, 2005

Tanzania : Fietsen naar Manta Reef op Pemba

Twee fietsen staan klaar en worden op het dak gelegd van de dala dala, een omgebouwde overdekte pick up waar ongeveer 20 mensen zijwaarts inpassen en waar verder nog 8 mensen aan de achterkant hangen. We vertrekken vanaf het martkpleintje wat gevuld is met allemaal dezelfde groente en fruitkramen, waarachter dames in hun de mooie gekleurde swahilidoeken druk aan het kletsen zijn. We zijn op weg naar het dorpje Konde om vandaaruit te beginnen aan een actieve fietstocht.

De fietsen zijn van goede kwaliteit. We hebben mountainbikes en die blijken we later ook echt zeer nodig te hebben. Het eerste deel van de tocht is door een oase van natuur. Prachtig om de vol in bloeistaande groene bomen op verschillende niveaus bij elkaar te zien staan. Het is heuvelachtig, maar de weg loopt heel geleidelijk af, prettig fietsen zo. We komen aan bij het regenwoud van Pemba en krijgen door een klein deel van het bos een rondleiding. De jonge gids weet ons enorm veel te vertellen over de functies van de verschillende bomen. "This hardwood tree is used to make furniture", legt hij uit. Heel leerzaam! :-) Het bos ruikt naar kruidnagel, dit is waar het eiland beroemd om is. Ze gebruiken het in elk gerecht en zelfs in de koffie en thee, wat een zeer goede smaak geeft.

We fietsen door het bos en Detlev rijdt een aap aan. Een gil en weg is die (de aap). We zien de aap niet meer, maar Det heeft hem goed geraakt. Hopen dat het niet ernstig is. We fietsen verder en de weg wordt zwaarder. We zijn blij met de schaduw van de bomen. Het pad verandert in mul zand en met de fiets is er geen doorkomen meer aan. We moeten wandelen. Dan is de zee (ons uiteindelijke doel) wel erg ver weg. We komen uit het bos en trappen weer verder onder de hete zon. We passeren dorpjes die er stoffig uitzien in de zanderige omgeving. Kleurloze huizen met verroeste golfplaten daken op een rij. De waslijn vol met felgekleurde doeken, steekt er mooi bij af.

Het zweet gutst van onze hoofden en de spieren staan gespannen. Een groep schoolkinderen versperd onbedoeld de weg. Ze juichen naar ons, maar we zijn te moe om erop te reageren. Doortrappen, geconcentreerd, snel naar de zee wat voor afkoeling kan zorgen. Hoe dichter we bij de kust komen, hoe meer paden er in zand veranderen. Nog een klein stukje.. We kunnen aan het eind van het pad de felblauwe zee zien schitteren. We zijn er! ziet er toch verradelijk fraai uit vind je niet?

De teleurstelling is groot als we op het strand aankomen. Het stinkt naar vis en de zeewier ligt in grote zwarte slierten over de hele zandstrook. Bluh! Niet de plek die wij voor ogen hadden. Na een kleine pauze keren we om en slaan een zijweg in die ons naar een ander stuk strand zal brengen. Deze laatste kilometers vallen nog vies tegen. We horen onszelf mopperen: de weg is slecht... dat hadden ze ons wel kunnen vertellen.... het zadel is hard...., mijn billen doen pijn... de zon is vreselijk heet... we verbranden...  De lol van de fietstocht is er een beetje af. We zijn dicht bij de zee, maar het is net als de rijen bij de Efteling.... je bent er bijna en dan moet je weer terug. Zo loopt de weg hier ook. Maar zoals altijd is de beloning bij aankomst groot. Er is een prachtig strand, zo hebben we het nog nooit eerder gezien. Hagelwit zand aan een bosrand. De groene bomen, het witte zand en de blauwe zee maken er een waar kleurenparadijs van. Wat is dit mooi. De zee zorgt even voor de juiste verkoeling EN dan genieten we in de schaduw van de palmbomen van onze eigen meegebrachte lunch. Drie uur zweten, maar dan ben je extra blij met wat je hebt!Kijk! dat is vakantie. Heerlijk strand, lekker water en heerlijke stoelen: uitrusten maar.

Na anderhalf uur rusten hebben we weer voldoende energie voor de terugreis. De billen doen even pijn, maar de tocht was zeker de moeite waard.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:04:16 PM

Wednesday, February 16, 2005

Tanzania : Ferry naar Pemba

De boottrip van Tanga naar Pemba is er eentje voor gevorderden. Er vaart maar 1 boot naar Pemba en dat ook nog maar twee keer per week. Dus veel keus is er niet. De houten boot is ongeveer 30 meter lang en op die hele 30 meter is niet 1 stoel te vinden. Op het voordek net boven waterniveau liggen boveniop een stel houten flonders een stuk of 60 vrouwen, babies en mannen te slapen. Wijzelf hebben twee 'betere'  plaatsen weten te bemachtigen. We zitten de hele reis op de houten overkapping van de moter. We zien net tussen de reling en de plastick overkapping de horizon heen en weer dobberen. Vlak naast ons de snikhete uitlaadpijp die gelukkig wel zo hoog is dat we weinig last hebben van de uitstoot.
Vlak voor vertrek wordt aan iedereen de spuugzakjes uitgedeeld. En die blijken hard nodig. Het lijkt wel een wedstrijd. Gelukkig niet voor ons, maar een smakelijke aanblik is het niet.Een prachtig filmpje van deze overtocht valt vanuit hier lastig te uploaden. Die houden jullie tegoed.

We komen na 7 uur gelukkig wel veilig aan. En dat is ook wat waard. Uitstappen aan een kade is er ook niet bij. De bagage wordt overboord in kleine gereed liggende bootjes gekieperd en de pasagiers klauteren ook maar naar beneden. Weer een ervaring rijker zullen we maar zeggen.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:02:34 PM

Monday, November 29, 2004

Tanzania : Een terugblik...

Het vorige bezoek van Sandra aan Tanzania was in 1998. Het idee om terug te gaan voelt goed. We pakken het reisverslag van toen erbij:

'Ruim 4 uur duurt de rit in een veel te kleine bus met heel veel mensen. Ik heb geluk, ik kan zitten. Niet al te comfortabel met 1 been klemmend tussen de bank en de ander zwengelend in het middenpad, maar ik zit. Mijn grote tas staat tussen mijn benen en wordt goed gebruikt als slaapplaats voor een jongetje van een jaar of 7, die zijn kroeskopje tegen mijn arm aanlegt. Het overgrote deel van de reizigers is duidelijk minder gelukkig. Tegen elkaar aangeplakt als zure bommen in een potje houden ze het evenwicht.'

Dit gaan we zeker weer meemaken. Reizen door Tanzania, lange afstanden afleggen met een stampvolle 'dalla dalla', minibusje, vergelijkbaar met de 'trotro' uit Ghana. Dit is nooit saai!!

 

Wat is de grootste trekpleister van Tanzania? Ongetwijfeld de Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika (5,895 m). Die gaan we zeker niet beklimmen! Wel bewonderen als het meezit met het weer. Alleen bij helder weer is de top te bezichtigen.

 

Vanuit het grootste natuurpark van Oost Afrika is het een prachtig gezicht.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 12:11:45 AM

Saturday, November 20, 2004

Tanzania : Reisadvies van BuZa

Actueel reisadvies van Ministerie van Buitenlanse Zaken voor Tanzania.
Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:52:24 PM

Sunday, November 7, 2004

Tanzania : Kaarten van Tanzania

Landkaart van Tanzania; klik op het plaatje voor een grotere kaart.

Kaart van Zanzibar en Pemba en een kaart van Dar es Salaam de hoofdstad van Tanzania.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 1:13:38 PM