EthiopiŽ

Saturday, April 30, 2005

EthiopiŽ : Een wandeling door Harar

De warme rondwandeling door de oude ommuurde binnenstad van Harar met Arjan en Vanessa is binnenkort te lezen hier...........

Laat een berichtje achter voor San en Det | 12:20:05 PM

Saturday, April 30, 2005

EthiopiŽ : Met de gari door Dire Dawa

In het stadje Dire Dawa, in het oosten van Ethiopie, zie je meer paardenkarren dan auto's. Een mooi straatbeeld. Wat ook erg mooi is, is een tocht door het stadje in deze paardenkar, oftewel de gari. Arjan en Vanessa gaan voorop, Detlev en Sandra volgen. We gaan de markten van Dire Dawa bezoeken. We starten in het rijkere nieuwe gedeelte van de stad en komen langzaam in het drukke chaotische marktleven. Wat een kleuren! Andere karren passeren ons, vriendelijk groetend. We zwaaien naar de mensen en kijken onze ogen uit op de markt. Het is fantastisch om het vanuit de wagen te zien. We rijden langs de kruidenmarkt, het prikkelt in de neus. We zien kamelen luieren in de schaduw, we zien huisjes van lappen stof aan de rand van de markt. Een tocht weer vol indrukken. 

Dire Dawa vanuit de gari (1)

De tocht duurt ongeveer anderhalf uur. We hebben op deze manier een super mogelijkheid om foto's te maken en de mensen die ons dat zien doen, hebben er ook geen moeite mee. Het verschil tussen het oude deel van Dire Dawa en het nieuwe deel is groot. Het nieuwe deel doet een beetje mediterraans aan. De ruime straten, een nette stoep. Verder is het rustig, geen drukte op straat, geen verkoop, geen schreeuwende mensen, geen vuilnis, geen chaos. Wat een verschil met de oude stad. Na een rit in de gari over de markt genieten we nu van de rust hier. We drinken koffie op een terras van een Frans ogend restaurantje.

 kamelen in Dire Dawa

Marktvrouw verkoopt "chat".

Laat een berichtje achter voor San en Det | 12:18:58 PM

Saturday, April 30, 2005

EthiopiŽ : Terug in Ethiopie

Verrassend, terug naar Ethiopie. Dat hadden we vooraf aan onze reis niet verwacht. Maar we vinden het geweldig dat onze vlucht via Addis Abeba gaat en dat we nog twee weken in Ethiopie kunnen doorbrengen. Heerlijk weer macciato drinken, eindelijk weer echte lekkere koffie. Maar wat uiteraard nog veel leuker is, is dat Arjan en Vanessa hebben besloten om hier langs te komen. We staan met onze vriend Ayalew, de taxichauffeur, om 9 uur op het vliegveld. De eerste KLM'ers komen al door de poort..... Daar zul je ze hebben, gezellig!!!!

Arjan, Vanessa, Sandra en Detlev in Addis Abeba!

Het bezoek van Arjan en Vanessa zorgt er ook voor dat Detlev en Sandra weer met andere ogen naar de dagelijkse dingen gaan kijken. Ja, het is inderdaad bizar hoeveel wij eigenlijk al normaal vinden. Voor Vanessa zijn de eerste drie dagen zo vol van indrukken, dat ze echt even tijd nodig heeft om het te bevatten. Arjan is na het drinken van de lokale lekkernij Taj midden in het Afrikaanse leven en ligt een dag ziek op bed. Maar na twee dagen hoofdstad, kunnen we vertrekken voor onze geplande safari naar het Oosten. We hebben weer bij Sami Ethio Tours geboekt. Daar was onze vorige safari met Alice en Bjorn namelijk prima geregeld. Vol vertrouwen stappen we bij in bij Lemelemu Mekonen, onze chauffeur.  Op weg naar Dire Dawa, Harar, Awash en Debre Zeit. 

Laat een berichtje achter voor San en Det | 12:18:11 PM

Sunday, February 6, 2005

EthiopiŽ : Prijzen en aanbevelingen

Misschien niet de meest boeiende blog om te lezen op deze site. Maar wel aardig om de  verschillende landen die we aan doen later te kunnen vergelijken. Hieronder een opsomming van prijzen van de meest gekochte/gebruikte artikelen en "uitjes". Ondanks de "harde prijzen" blijft het natuurlijk een subjectief geheel want het verschil  in temperatuur (bier), service (hotel), kwaliteit (hotel en restaurant), snelheid (internet, busreis) laten we gemakshalve maar achterwege. Dus vergelijken moet met de nodige kantekeningen.

See under for a English summary with travel recommendations for Ethiopia:

 1 euro = 11,6 birr; 1 dollar = 8,65 birr

 Birr

 Dollar  
 Bier  5 - 6    
 Boottochtje  250   per boot, onafhankelijk van aantal personen. Max 6 personen.
 Dokter consult  20    
 Fietsen huren  3,5    per uur per fiets
 Frisdrank  2 -2,5    
 Hotelovernachting  15 - 87    gemiddeld 42 birr
 Internet gebruik  0,20 - 0,30    per minuut
 Kapper  5 / 10    Det 5, San 10
 Koffie  1 - 1,5    
 Maaltijd  8 - 12/ 20 -30    traditioneel/ westers
 Massage  60    per persoon hydro- en full olie massage van 45 minuten (in Fulua, Addis Abeba)
 Museum/ bezienswaardigheid  20    
 Park entree  70    p/p/dag
 Reizen      bus ongeveer 120 birr per 100 km
 Safari  

28,75

 Thee  0,5    
 Taxi in stad  10 - 15    
 Trekking      informatie ontbreekt nog
 Visum

 

 20 / 20  initeel / verlenging per maand
 Water  4 - 6    1 1/2 liter
       
       

 


Addis Abeba: Raizel; koffiehuis/ restaurant. Vlak bij Piaza tegenover de Ethiopia Commercial bank. Misschien wel de beste burgers en sandwiches in Oost Afrika. Altijd druk en veel jong hip volk. Razend snelle bediening.

Sami Ethio Tours: Reisbureautje met vier goede (4x4) landcruisers en ervaren rustige chauffeurs/gidsen. Sami was nergens te beroerd voor. Hij haalde kosteloos in de late uurtjes onze vrienden van het vliegveld, deed samen met ons de inkopen en kwam als klap op de vuurpijl savonds de avond voor het vetrek van de 2e safari rond 11 uur in het hotel nadat hij had gehoord dat een van ons een beetje ziekig was. Absoluut bonafide en betrouwbaar. Een aanrader. Sami is ook te bereiken op 251 15 73 74 / 251 9 23 37 15. 

English summary: Recommendations for Ethiopia:

Addis Abeba
Raizel what;the eating/drinking place to be for young trendy students. Very good (ham and cheese) burgers and tuna sandwiches but also pastries. Enormously fast waiters. You think there is no table or chair available?, Just wait 5 seconds and your table is made available. Just in between the good looking ladies.
Where: opposite commercial bank (georgis branch) and 50 meter right from Herman Cafe and Restaurant.

Lalibela.
We experienced that booking a hotel in advance, also during (ethiopian) christmas was not necessary when your are on a tied budget. By telephone, 3 days in advance they (Fekreselam Hotel) told us that every place was occupied but that they could find a place for us but at a very high rate. They charged us 250 birr, which is ridiculous price. When we arrived at the hotel in Lalibela and did not make clear that we were the ones who made the reservations, They were able to offer it for 150 birr. Which was still ridiculous. So we looked for an other place, which we finally found. It wasn't really the best place we have seen but they only charged 35 birr. The place did not really have a name. But it looked very African if you know what I mean.
Where: Lalibela, coming from Blue Nile restaurant, walk to Northern group of churches, It's about 100 meter from Blue Nile Rest On the left site of the road.

Addis Ababa
Filwoha:
If you go for a bath at this place, take a good book since we experienced a waiting time from  more than 4 hours!  The massage was really great and we did not have to wait since reservations are possible at 510902/519100/519207. Qualified staff will do the hydro and oil massage. If you want the same sex "doing the massage to you" you will have to ask for it in advance.

Recommendable Travel Company in Addis Ababa:
We went twice with Sami Ethio tours. Ones to the south and ones to Harar and environment. They have 4 quite new 4x4 land cruisers. The drivers are very responsible and the equipment (tent, mattress, cooking gear, etc) they provided was good quality. Sami was even willing to pick our friends from the airport and bring them to our hotel (at night). Even the night before we left for the second safari one of us was sick, we called him that we might had to postpone our trip and within 15 minutes he came himself to check his condition. Really great guy with a good heart. We paid 120 dollar for 4 people each day.
contact: samitour@ethionet.et or by phone: 251-1-57374/251-9-233715

Laat een berichtje achter voor San en Det | 9:19:49 AM

Saturday, January 22, 2005

EthiopiŽ : Reizen in Ethiopie

.......... terug in Addis Abeba vanuit Lalibela, voor de laatste keer deze reis. We gebruiken de tijd om bij te komen. Zeker Sandra, want die is al een paar dagen niet okee. Hoge koorts wat met aspirine te onderdrukken is, maar wat niet verdwijnt. Veel sprees en een warme douche zal ongetwijfeld helpen, is de eerste gedachte. We stellen de reis naar Kenia een dag uit, bezoeken toch even de dokter en dan blijkt dat San tyfus heeft opgelopen tijdens de reis. Klinkt heftiger dan het is, maar je kunt je er goed beroerd van voelen (door er eigenwijs lang mee door te blijven lopen). Een dag antibiotica en de kleur verschijnt weer op de wangen en de energie stroomt weer door de benen. We kunnen gaan.

Voor de laatste keer om 5 uur op het busstation. Dit keer een perfecte bus en perfecte plekken, althans dat denken we als we plaats nemen helemaal voorin waarin de beenruimte maximaal groot is. Even geen knieen klemmen deze rit, even languit... Dit gaat goed totdat we heerlijk in slaap dommelen bij het zachtjes heen en weer wiegen van de bus op de goed geasfalteerde weg naar het zuiden. 'No sleep', waarschuwt de chauffeur ons, die gebogen achter zijn stuur stoicijns onder zijn pet door kijkt. Zo, dat wordt lastig! Bij de eerste stop wisselen we van plaats met de 2 jongens achter ons om heerlijk te kunnen
dutten. Hij zit daar samen met zijn broer die precies dezelfde oogopslag heeft en net zo onder zijn pet vandaan tuurt. De hele reis zijn ze stil, het enige geluid wat ze maken is als de jongens in slaap dreigen te vallen op de voorste banken. Een grom, of een zachte tik wordt er uitgedeeld om ze wakker te schudden. Het zijn net de oude mannetjes uit de muppetshow.

De laatste reis door Ethiopie en het is een hele goede afsluiter. We kunnen iedereen adviseren een bezoek te brengen aan Ethiopie. Zeker als je nooit in Afrika bent geweest is dit een ideaal land om kennis te maken met het continent. Je kunt hier zo luxe reizen als je zelf wilt. Een 4WD huren en van hotel naar hotel, van een luxe resort aan lake Langano tot low budget kamperen in de bergen. Neem wel veel warme kleren mee. Het kan gruwelijk koud zijn. Zeker als je met het openbaar vervoer reist en je om 5 uur op het station moet zijn om vervolgens 2 uur in 2 graden celsius te staan met je fleecevest, brrr. We hebben met locals gereisd, maar ook de 4WD trip gehad, een heel andere ervaring, waarbij je de luxe hebt te kunnen stoppen waar je wilt, maar waarbij je nooit zo dicht bij de mensen komt. Het reizen is vermoeiend, helemaal als je van de 6 dagen er 4 in de bus doorbrengt. Het is toch zot om te bedenken dat je in Amsterdam op een aftanse bus stapt naar Zuid-Spanje om een 2-daags festival mee te maken en dan weer terugreist? Tja..

Het landschap is al uitgebreid aan bod gekomen, maar het is dan ook spectaculair mooi en zo verschillend. Het droge dorre Ethiopie hebben we gezien op weg naar Lalibela en de enorme grote groene vlakten in hetZuiden. De bergen zijn fascinerend, het klimaat is heerlijk. Voor mensen die niet tegen de hitte kunnen of die bang zijn malaria op te lopen, kom hier naar toe, want daar heb je hier geen last van. En voor mensen die erover denken een massageband te kopen... niet doen.Gewoon naar Ethiopie reizen en in de bus stappen, je wordt goed getrild.

Wij zijn klaar in Ethiopie, dat wil zeggen, we hebben de grensplaats Moyale bereikt en gaan verder met ons avontuur in Kenia. Een heel ander verhaal wordt dat.....

Laat een berichtje achter voor San en Det | 7:27:35 AM

Wednesday, January 19, 2005

EthiopiŽ : De bedevaartstocht naar Lalibela

Wat begon als een zware rit is geeindigd in een mooie gedenkwaardige busreis waar we gezegend zijn uitgekomen.

Het is 4 januari kwart over 5 in de ochtend als we op het station aankomen. De motoren ronken, het krioelt van de mensen en iedereen gilt door elkaar. De waas van uitlaatgassen maken een zicht van meer dan 10 meter niet mogelijk. Het is 2 dagen voor kerst en de mensen gaan reizen. Ook naar Lalibela, horen we, want er staan vandaag 25 bussen op het programma. De bussen zijn allen voorzien van een nummer. Dit nummer moet overeenkomen met het nummer op ons ticket. Helaas bus 2179 is nog niet gearriveerd. Een kwartier later krijgen we te horen dat de bus niet gaat. We krijgen ons geld terug (?) Er ontstaat tumult, begrijpelijk en Detlev staat er middenin om er ook zeker van te zijn dat we plaatsen kunnen bemachtigen in de volgende bus. De rij van mensen zonder kaartje is inmiddels opgelopen tot 79. Wat is het dan toch fijn om blank te zijn. We vallen op en de officials op het station zorgen ervoor dat wij als eerste een plekje hebben in de volgende bus. Samen met het  Franse stel, Remy en Juliette, nemen we plaats. Onze belangrijkste bagage ligt op het bagagerek in de bus, dit hebben we nodig voor de overnachting onderweg. De rest van de bagage ligt bovenop het dak onder een dik blauw zeil. De ruim 60 mensen die na ons plaats nemen in de bus dragen allen een witte doek, uitgezonderd de priester, hij zit in opvallend zwart. De bus is vol en de mensen gaan staan. Wij ook, krampachtig tussen de krappe zitting, met gebogen hoofd om ons hoofd niet tegen het bagagerek te stoten, luisteren we naar een gebed in Amharic. Dan kunnen we gaan. Vanaf miniuut 1 schalt de muziek uit de boxen, valse noten, hoog gekras, zucht.... wat een herrie.

Er volgen 5 schommelende hobbelige uren zonder stop. Dan een korte lunch om vervolgens in 1 ruk door te gaan naar onze overnachtingsplaats. Moe, vies, in elkaar verfrommeld stappen we het hotel binnen en is het een gevecht om een kamer. Eten, slapen en om kwart voor 4 gewekt worden voor deel 2 van de reis. Bidden en gaan.

De mensen zijn onrustig, uitgelaten. De oranje sticks die de bagagerekken kleuren worden eruit getrokken. Het zijn kaarsen en die worden uit de bus gegooid. Langs de route staan oude mannen met kitscherige, kleurige paraplu's naast een afbeelding van Maria. Ze kijken hoopvol naar de bus en proberen de kaarsen op te vangen met hun paraplu. Naast kaarsen wordt er ook geld en bonen geworpen. Tientallen priesters staan zo langs de kant om de aalmoezen in ontvangst te nemen. We naderen Lalibela dat is duidelijk. Op 7 kilometer voor de heilige stad stoppen we. We zijn bij een belangrijke kerk en daar wil iedereen naartoe. Wij volgen de meute en stuitten op een ticketshop. Het geloof is voor de blanke toerist niet gratis. Anderhalf uur duurt dit bezoek en dan kunnen we de laatste kilometers van de reis afleggen. Klappend rijden we Lalibela binnen. De chauffeur wil nog naar een andere kerk, maar voor ons blanken is de 42 kilometer die hij daarvoor nog gaat afleggen te ver. We stappen uit en lanten de bagage op het dak. Die zien we pas op de terugweg naar Addis Abeba terug.....

Na drie dagen in het in kerst gedompelde Lalibela, stappen we vol van indrukken weer in de bus die ons terugbrengt naar de hoofdstad. De mensen zijn allemaal blij elkaar weer te zien en ook blij om ons te zien. We wisselen ervaringen uit en voelen ons een met de groep. De haast van de heenreis is weg en er is alle tijd om te stoppen. Om de benen te strekken, gezicht en handen te wassen in heilig water, te plassen, te eten, maar vooral... om kerken te bezoeken. Elk uur staat de bus voor een kerk en stapt iedereen uit voor een gebed. Wij volgen gedwee. Na een kerkbezoek is het altijd feest in de bus. Kidane, een vriendelijke man in bruin leren jas, waar hij iedere keer voordat hij de bus toespreekt eerst een traditioneel wit doek overheen gooit, is de entertainer. Hij pakt de microfoon, zingt een lied en iedereen klapt en zingt mee. De vrouwen begeleiden de zang met Ethiopisch gejodel. De muziek brengt de mensen in de stemming en zelfs voor ons is de muziek een vertrouwd geluid geworden. De herrie van de heenreis is nu een feestelijk gebeuren. In de bus wordt alles gedeeld, koekjes, brood, bonen, wortels en nootjes. Wat een saamhorigheid, we gaan er helemaal in op.

Een uur voor Addis Abeba wordt er weer gestopt, kerk nummer 9???? Nee, dit keer een andere bijeenkomst. De priester roept mensen naar voren, waaronder de chauffeur en zegent hen met het omhangen van een Lalibelakruis. Tot onze verrassing worden ook wij Juliette, Remy, Sandra en Detlev naar voren geroepen. Onder luid applaus nemen we het kruis en de zegening aan. Het is werkelijk ontroerend en we weten niet hoe we moeten reageren. In de bus bedankt Sandra hen namens de 'farange' (buitenlanders).

De intocht in de stad is te vergelijken met een groep supporters na een gewonnen wedstrijd. We worden afgezet in het centrum van de stad en Kidane heeft al een taxi geregeld die ons voor het hotel afzet. We zijn weer thuis.....

Laat een berichtje achter voor San en Det | 9:00:13 AM

Tuesday, January 18, 2005

EthiopiŽ : Impressie Lalibela

Hier de eerste foto-impressie van onze kerstviering in het orthodoxe pelgrimsoord Lalibela. Lalibela is beroemd om de uit rotsen gehakte kerken. Het zijn echt enorm imposante kerken. We zijn erg benieuwd of dat ook overkomt op de foto's.

 lalibela_church1.JPG lalibela_church2.JPG lalibela-church_mis.JPG lailibela_drukte_met_kerst.JPG

Later meer tekst.......

Laat een berichtje achter voor San en Det | 4:00:04 PM

Monday, January 3, 2005

EthiopiŽ : Op safari

Er zijn in Addis Abeba tal van reisbureautjes die safaritochten naar het Zuiden aanbieden. Op de een of andere manier weten ze allemaal dat wij 'op zoek' zijn. Ongezien voorbij lopen lukt niet en aangezien we toch de informatie nodig hebben , storten we ons op deze markt. Van malafide beunhazen tot keurig uitgeruste kantoren. De prijzen varieren van 75 dollar per dag tot 160 dollar per dag. Het gaat om de auto, krijgen we steeds te horen. Zoals het vaak gaar, komen we via via aan een contact en Sami, van Sami Ethio Tours weet ons te overtuigen. We tekenen voor een 8-daagse safari door Zuid-Ethiopie.

Vrijdagochtend 24 december vertrekken we in de ochtend. Met z'n vieren stappen we in de luxe 4WD met al onze bagage en rijden de stad uit. We maken kennis met de chauffeur die niet geweldig Engels spreekt, maar ons wel veilig van plek naar plek brengt. Op wat kleine onduidelijkheden na, kunnen we aardig communiceren.

De start van de tocht is makkelijk. Goed geasfalteerde wegen dus lekker doorrijden door het vlakke landschap. Tot een uur of 5, dan zijn we vlak bij ons eindpunt voor  deze dag. Dit is de tijd dat de mansen naar hun dorpen terugkeren uit het veld. Vrouwen en kinderen gaan letterlijk gebukt onder de grote bossen hout op hun rug. Jonge kereltjes brengen het vee terug. Dit zorgt voor lange files van runderen op de wegen. Onze chauffeur baant zich er een weg doorheen.

Op weg naar konso, meisje met takken op rug

 Jinka vee op de weg.

We nemen een hotel waar stromend water een probleem is. De gevulde emmer in de douche is voor ons al een bekend verschijnsel. Alice en Bjorn passen zich gemakkelijk aan, aan deze primitieve omstandigheden. Het is kerstavond dus de uit Nederland meegebrachte kleine kerstboom staat pontificaal flikkerend op tafel in het restaurant.
Op 1e kerstdag rijden we verder naar het zuiden nadat we de ochtend hebben doorgebracht in Nechisar Park. In het park worden we begroet door nieuwsgierige apen. De safari is begonnen. Nog geen 200 meter in het park krijgen we de eerste hindernis.

Nechi Sar park brug

De brug over de rivier is niet in al te beste staat. Kinderen zijn druk bezig houten palen neer te leggen over de metalen constructie. De eerste poging eroverheen te rijden mislukt. Het rechtervoorwiel zakt weg... en we zitten vast. Iedereen in rep en roer, maar na een half uur staan we toch aan de overkant.

Een tocht van 3 uur door het park. Eerst de bergen in om bovenaan neer te kijken op het meer waar de krokodillen aan de oever liggen, dan over de heuvel om uit te komen op een uitgestrekte gele vlakte waar we worden getrakteerd op grazende zebra's.

Nechi Sar park zebra's

We zien gazellen, dik-diks en een onbekende knaagdierachtige pluimstaart. De route iendigt vandaag op een simpele camping bovenaan een heuvel zonder faciliteiten. Detlev haalt water met de chauffeur uit het dorp 3 kilometer verderop zodat we kunnen koken. Onze 1e kerstdag maaltijd nuttigen we onder de volle maan. We genieten van een rijk gevulde macaroni en hebben aan elkaar gesmolten kerstboom chocolade-cocos koekjes als toetje. Dit is genieten, ook voor het jongetje en zijn vader die stilletjes in de schaduw naar onze flikkerende kerstboom staren. Zij eten met ons mee.

Op de achtergrond horen we joelende en gillende mensen. Met geweersalvo's viert Konso het Oost-Centraal Afrikaans kampioenschap van Ethiopie. Voor het eerst in de geschiedenis en dat in eigen land! De bergachtige omgeving van Konso is fascinerend door zijn eeuwenoude traditie van terrasvormige akkerbouw.

Konso terrassen

 Ze verbouwen katoen, koffie, mais, maniok, sojabonen en meer. Dit alles voor eigen gebruik. De gids brengt ons naar een klein dorp waar we onder luid gejuich van de vele kinderen worden ontvangen. De hele wandeling door het dorp is met een hele grote stoet achter ons aan. De reis gaat verder en we blijven onze ogen uitkijken. Wat een verschil met het stadsleven, wat een verschil in natuur en wat een verschil in cultuur... Van traditionele Konso klederdracht naar de geitenleren lappen van de Turmi mensen.

Turmi meisjes

De schaargeklede meisjes hebben vele lagen kettingen om die de hals fraai sieren. Op de camping helpen de jongens en meisjes graag mee zonder opdringerig te zijn. We douchen onder de waterpomp, eten onder de mangoboom en zuigen de indrukken op. De maandagmarkt in Turmi is druk. We zien vrouwen zitten onder een afdakje op zakken graan. Ze hebben enorme littekens op hun rug.

Turmi martkvrouwen

Een Engels sprekende local legt uit dat dit een cultureel ritueel is. Als de man een vrouw wil veroveren vecht hij met een stier. De vrouw toont haar steun door zich gedurende dit gevecht te laten slaan op haar rug. Twee Engelsen reizen door naar Karo en via Alice worden we uitgenodigd om mee te gaan. Een goede zet, want deze ervaring is de meest bijzondere van de hele reis. Van de route af, dwars door de wildernis, zoekend naar het juiste pad. De 4WD krijgt het zwaar te verduren. Dan in the middle of nowhere, aan de oever van de Omorivier ligt Karo.

Karo village

Beschilderde krijgers met een korte wikkel om de heupen begroeten ons. Halfnaakte meisjes raken ons nieuwsgierig aan. Het hele dorp komt bij elkaar rondom een kampvuur. We drinken alcohol uit gierst, worden officieel welkom geheten en uitgenodigd om te dansen.

Karo nacht ritueel

Zij doen een slangendans, wij laten ze ook wat zien. We introduceren de vogeltjes dans en trekken ieder iemand uit het publiek om met ons mee te doen. De stoere krijgers staan te schudden met hun heupen.. FANTASTISCH!

Karo-krijger danst met Sandra
Tot in de vroege uurtjes gaat het feest door. Wij taaien af, helemaal overweldigt door deze avond.

We rijden door Mago National Park, wederom een prachtige route. We zien 'hopies' vogels in de meest felle kleuren, namen kennen we niet, maar reken maar dat ze mooi zijn. Het park is vlak en van bovenaan de heuvel kijk je neer op een heel groen volbegroeid bos. Als we erdoorheen rijden over de zandpaden is het meer een groot oppervlakte met hoge struiken en af en toe kale velden. In de velden zien we buffels, de steenbok, de waterbuck en als topattractie 2 wegsprintende leeuwen. Niet voor de foto maar wel gespot met het blote oog.

Een safaritocht als deze is niet in een andere auto te doen. De 4WD moet sterk zijn om de steile heuvels te beklimmen die bestrooid zijn met grind en op sommige plaatsen grote keien kent. We stuiteren van links naar rechts, hobbelen zo van dorp naar dorp, we glibberen door de blubber, rausen door struiken en gaan dwars door de rivier waar een tegemoetkomende jeep vast zit. Uiteindelijk komen we op begaanbare wegen. Onze chauffeur neemt post mee uit de dorpen om het in de eerstvolgende grote plaats af te geven. Zo gaat dat dus.

Konsovrouw opweg terug naar het dorp

We zijn op de terugweg. De laatste nacht in de tent, een laatste dag om bij te komen aan een prachtig meer. Het enige Bilharzia vrije water van Ethiopie, daar mag dus gezwommen worden en daar maken we graag gebruik van. We hebben met zijn vieren een topsafari gehad. Voor Alice en Bjorn was het de 1e ervaring in Afrika. Ongetwijfeld 1 die die ze zich nog lang zullen herinneren... en wij ook!  

Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:52:39 PM

Saturday, January 1, 2005

EthiopiŽ : Het nieuwe jaar in...............

Vrijdag 31 december zijn we weer terug gekomen in Addis Abeba. We hebben een waanzinnig mooie 8 daagse safari door het zuiden van Ethiopie achter de rug. We vonden bij het bekijken van de site heel veel berichtjes uit Nederland. Erg leuk en hartelijk bedankt daarvoor. Ze zijn inmiddels gepubliceerd.

Tijdens onze reis hebben we via de wereldontvanger (BBC en Wereldomroep) veelvuldig de vele slechte berichten over de vreselijke ramp in Zuid-Oost Azie gehoord. We hebben geen TV beelden nodig om te beseffen hoe dit nieuws ook bij jullie is binnen gekomen.

Op de website van Horizon Holland hebben we vernomen dat we een speciale noodhulp actie zijn gestart voor de slachtoffers in Sri Lanka en Atjeh. Goede actie, hopelijk levert het veel op.

Verder willen wij jullie allemaal een gezond en veilig 2005 toewensen van uit Addis Abeba.

Liefs Sandra en Detlev

Laat een berichtje achter voor San en Det | 11:20:11 AM

Monday, December 20, 2004

EthiopiŽ : Alice en Bjorn

We zijn weer terug in Addis Abeba! Na een tocht van ruim anderhalve dag zitten we op bekend terrein. He lekker toch, de drukte van de stad. De receptioniste van het hotel herkent ons en is blij ons weer te zien. We krijgen meteen een betere kamer, een 'room with a view'. En weet je hoe lekker het is om een WARME douche te hebben. Wow, al het water wat we in de afgelopen twee weken tekort hebben gehad, halen we hier terug. Wat een genot!

We hebben ruim de tijd in Addis Abeba. Pas vrijdag vertrekken we weer. We zijn hier om Alice (nicht San) en Bjorn op te halen. Zij komen woensdagavond om half 12 aan en blijven tot en met 2 januari. We gaan fijn kerst en oud/nieuw vieren met familie. Toch een beetje zoals het hoort.

Alice, Bjorn, Sandra en detlev in Addis Abeba

Morgen op pad om uit te zoeken welke 'safari' tocht we gaan doen met z'n vieren. We hebben al een idee, maar moeten nu reisbureautjes af om te kijken wat er mogelijk is. Het wordt in ieder geval een tocht van 8 dagen naar het zuiden van Ethiopie en aangezien het niet mogelijk is om er met openbaar vervoer te komen, huren we een 4WD met chauffeur.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:46:33 PM

Saturday, December 18, 2004

EthiopiŽ : Trekking in de Simien Mountains

Spontaan bedacht, gehoord, gelezen en dus doen. Na 5 dagen rustig aan doen in Bahar Dar met maar een activiteit per dag: een middagje fietsen, een ochtende varen, een middagje markt en een uitstapje naar de waterval, vonden we het tijd voor actie. Dus.... we gaan op pad. Via het stadje Gondar reizen we naar Debark, een stadje dicht tegen het natuurpark aan. De start van de trekking is hectisch. Een vier uur durende tocht (voor een stuk van 100 kilometer), zorgt ervoor dat we al redelijk moe aankomen. Maar we willen wel dezelfde dag beginnen met de trekking want dan hebben we er het meeste profijt van.
We arriveren rond het middaguur en worden meteen aangesproken door snelle jongens om een en ander te regelen. We laten ons overtuigen (niet geheel verstandig blijkt later) en binnen anderhalf uur gaan we op pad met 4 mannen en een muilezel. We hebben een jonge gids, die we omdopen tot pannekoek, want communiceren met hem blijkt onmogelijk door zijn gebrekkige kennis van de bergtochten en zijn slechte Engelse taal. We hebben een scout die 4 dagen met ons meeloopt. Gewapend met een geweer loopt hij voorop in groene regenjas, leren stappers een pet op met een paars/ witte wollen sjaal er om heen geknoopt. Verder draagt hij een stropdas! De scout is Cool. We hebben een eigenwijze kok, Kidye, alias medicijnman. Bij blaren komt hij meteen met plantenvocht aanzetten die de pijn verzachten. Kidye bepaalt zelf wat hij klaar maakt en hoeveel. Het is een karakteristieke man met een fantastische glimlach die zijn twee bruine tanden goed laat zien. Hij doet heel erg zijn best om het ons naar de zin te maken. We hebben ook een muilezelman om de volgepakte muilezel vooruit te sturen naar het kamp. Hij helpt mee met alles en doet ook niets dan glimlachen.

De eerste wandeling brengt ons naar de rand van de Simien Mountains, daar is een kamp. Een groot woord voor een compound waar 3 stenen huisjes op staan die er verlaten bijligen. De tocht ernaartoe is een goede warmin up voor wat ons te wachten staat. Drie uur over geweldige heuvels, uitgestrekte landerijen die we tevreden doorkruisen met onze goede gympen. We dalen af, enorm steil om onderaan een beekje over te steken over glibberige keien en om dan aan een klim te beginnen die ons trapsgewijs 800 meter hoger brengt. Buiten adem komen we boven.... en dit is nog maar het begin...

simien mountains trekking sandra en detlev

Lichamelijk gebroken, maar een lange nachtrust zorgt voor frisse benen. Een hele dag wandelen in de fantastisch mooie bergen van Ethiopie is zeker geen straf, zeggen we nu.... Het is een veelzijdig landschap. Dan weer kale heuvels, dan bossen, dan stenen rotsgebergten, het verveeld niet. Na een stuk klimmen komen we op een apenheuvel, in grote getalen zien we de 'Gelada Baboon' hier rondspringen. Ze houden ons scherp in de gaten. We kijken er vol bewondering naar voor we verder trekken. Nog weer hoger, prachtig uitzicht op de valleien, uiteindelijk komen we na 4 uur lopen aan bij Kamp Sankaber, waar we onze lunchpauze hebben. Drie kwartier de benen ontspannen, schoenen uit en rusten. Dan deel 2 van de tocht. Van Sankabar naar Kamp Geech. Onze gids kan niet vertellen hoe de wandeling eruit gaat zien en hoelang het ongeveer gaat duren. Gewoon maar afwachten dus. We beginnen enthousiast, stijgen, dalen, genieten van de hooglanden van Ethiopie, afdalen langs grove keien, balanceren langs een ravijn, weggedoken in de schaduw van de beboste paden en vervolgens weer over trapsgewijze zandpaden afdalen naar een beekje en vanaf daar wordt het pas echt heel zwaar.....

simien mountains baboons en runderen

In een keer 1200 meter omhoog, met al 6 en een half uur in de benen. We zijn moe maar moeten door. Kamp Geech ligt op 3300 meter hoogte en na nog eens 2,5 uur klimmen komen we zwaar naar de klote aan. Beloning: een IJSkoude douche die ons tot op het bot doet verkleumen en een regenbui. De tent lekt, we moeten verkassen. In een overdekt hutje wordt onze tent opgezet. We krijgen een retekoude nacht, het vriest en wij rillen de hele nacht door tot zonsopgang.

De volgende dag.... het grote spektakel op 4000 meter, Mt Gogo een uitzichtpunt op de top van de berg waar het waait en waar het fris is. Een tocht van anderhalf uur voornamelijk door heuvelachtige weilanden, loopt prettig. Een man gewikkeld in een paaarse deken zit op zijn ezel en gaat in draf voorbij, 'selam', groet hij en hij vervolgt zijn weg. Een jonge herder, nog geen 10 jaar, zingt liederen en dirigeert met zijn stok zijn runderen vooruit. We komen aan op het hoogste punt. Een geweldig uitzicht.

Terug is alles makkelijker, veel dalen en met nog voldoende energie beginnen we aan de terugtocht naar kamp Sankaber. We kunnen nu genieten van al het moois waar we lopen. Dit hebben we gisteren aan het eind van de barre klim niet meer meegemaakt. Leuke ronde houten huisjes met rieten daken waar de Sankaber mensen wonen. De huisjes bij elkaar zijn net een smurfendorp. Aangekomen in kamp Sankabar (na 6 uur wandelen) hebben we het gehad met lopen. Er wordt goed voor ons gezorgd. Er is een kampvuur, er wordt bier gehaald en er is lekker eten. De laatste nacht in de bergen. Nog een ochtend teruglopen naar Debark, dit keer over de autoweg, die met zijn mulle zandpad vol kiezels in de brandende zon ook niet veel gemakkelijker is dan binnen door. Na 3 lopen houden we voor gezien en belanden we in de laadbak van een truck. We zijn klaar!

Laat een berichtje achter voor San en Det | 4:17:55 PM

Saturday, December 18, 2004

EthiopiŽ : Lake Tana monastries en Blue Nile falls

Bahar Dar, 300 jaar geleden de op een na grootste stad van Afrika, ligt ten zuiden van het 3600 km2 grote Lake Tana. In het meer leven honderden pelikanen Lake Tana Pelikanenen liggen ongeveer 35 eilandjes met kloosters. Sommige dateren al van de 11e eeuw. We huren een bootje met bootsman (Belete) en in een uur of 5 bezoeken we vier of 5 van die kloosters.Lake Tana kerk

De eerste, Gebran Gabriel, wordt alleen bewoond door monniken en is voor San verboden terrein. De andere 3 bezoeken we wel samen. Helaas voor San is Gebran wel de mooiste.

Een van de oude mannen laat in een klein museum bronzen kronen, zilveren kruizen en geschriften op perkament zien. Lake Tana Klooster Bijbel in Ge'ez

De teksten zijn in het Ge'ez, een taal die al 900 jaar niet meer gesproken is en die de voorloper is van de hedendaagse officiele taal Amharic. De kerk is nog in redelijk goede staat en ook de vele muurschilderingen zijn prachtig hier. Op de overige 3 eilanden wonen ook niet-monniken, die zich nogal opdringerig voorstellen als gids. Deze kloosters en kerken die we bezoeken zijn duidelijk recent gerenoveerd. Maar de prachtige wandelingen vanaf onze aanlegplaatsen naar de hoger gelegen bezienswaardigheden toe bvergoeden veel.

Zo'n 40 kilometer van de oorsprong van de Blauwe Nijl in Lake Tana, liggen de 'Tis Isat'. Deze inmense waterval schijnt de op een na grootste waterval van Afrika te zijn, de Victoria Waterval is de grootste. De vele foto's die we ervan gezien hebben tonen een 42 meter diepe en 400 meter brede lawine van water. We reizen er in een propvolle bus naartoe. Omdat het een Orthodox Ethiopische feestdag is, gaan naar het bijliggende dorp busladingen vol Ethiopische dagjesmensen. De 40 minuten durende wandeling berg op in een behoorlijk brandende zon is op zich al de moeite waard. Maar de waterval is geen schimp meer van wat het ooit was. Een Italiaans genoegdoeningskado (Italie bezette Ethiopie tijdens WOII), is de boosdoener. Een kunstmatige dam leidt al het water door een waterkrachtcentrale zo'n 100 meter voordat het de afgrond van de gewezen waterval in moet storten. Blue Nile Falls

Onze gids vertelt dat enkele maanden geleden een Amerikaans filmproduktiebedrijf met vele dollars de goedkeuring van de overheid heeft gekregen nog een keer de waterval te laten bulderen. Die film 'The following of the Blue Nile' moeten we nog maar eens gaan zien.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:39:08 PM

Sunday, December 12, 2004

EthiopiŽ : De eerste danservaring

Het is vrijdagavond en we hebben zin om het bruisende avondleven van Bahar
Dar op te zoeken. B, onze bootbestuurder tijdens onze trip naar de Monastries (beschrijving volgt
nog), kent een tent waar ze live muziek hebben. Daar moeten we heen. Aan de kant van de weg staan talloze koffietentjes met volle terrassen. We lopen ervoorbij en gaan een zijstraat in. Hier zijn al meer muziektenten, want achter gesloten seuren horen we de Ethiopische house dreunen.

We lopen verder om vervolgens een vage steeg in te duiken. Midden in de steeg is links een geopende deur. We stappen een heuse kroeg binnen. Rechts een ronde bar aan de korte kant. Links zitten voornamelijk mannen in een u-opstelling tegen de wand aan met voor zich een klein tafeltje waarop de drank staat. In het midden schud een mooie, tengere vrouw haar hele lichaam
los in een heftige dans. Een man speelt op een eensnarige banjo een melodie waarbij de vrouw klapt en zingt. Het publiek lacht, zingt en klapt mee. Een enkeling stapt op haar uitnodiging de dansvloer op en danst schuddend mee.

Wij gaan zitten en al snel staat de vrouw uitdagend tegenover ons en wenkt San de dansvloer op. Zij zegt natuurlijk geen nee... Dan denk je aardig te kunnen dansen, maar tegenover deze bewegelijke vrouw voelt San zich enorm houterig en ook vreselijk lomp in haar spijkerbroek en vest.
Terwijl de vrouw, zo soepel en sierlijk in een lang gewaad haar lichaam rondzwiept. Uitgeput gaat San na een nummer weer zitten. Det is de volgende wie ze verleidelijk aankijkt. Hij trapt er niet in, hij blijft lekker zitten en geniet van een biertje.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:59:46 PM

Sunday, December 12, 2004

EthiopiŽ : Op de pedalen in het Noord westen

Bahar Dar, een vriendelijk, klein en gezellig stadje aan de oever van het
grootste meer van Ethiopie, Lake Tana. Overal waar we lopen worden we met
een vriendelijk 'hello' begroet. We vermaken ons hier de eerste dag. We
huren een mountainbike en voelen de vrijheid van het fietsen in deze buurt.
We fietsen naar de rand van de stad en staan stil op een brug over de
rivier. Links aan de oever wordt een auto van de VN gewassen, kinderen
spelen gillend eromheen. Als ze ons in de gaten krijgen, springen ze in het
water en zwemmen naar de brug.

'We moeten gaan', zegt Fissaha, een van de jonge gidsen die ons vergezeld.
Het is niet toegestaan stil te staan op de brug, legt hij uit. Fissaha is
niet de enige gids. Meteen vanaf het begin van de tocht komen er mensen
naast ons fietsen om een praatje te maken. 'Hello, where are you from? Ah
Holland, I know Van Nistelrooij' , is een beetje de standaardopening. Over
de brug houdt het asfalt op en volgen we een zwaarder parcour. Voor ons op
de mountainbike niet zo'n probleem, wel voor Getachew, gids nummer twee, die
op een stadsfiets probeert de heuvel op te komen. Zuchtend en puffend
probeert hij ons bij te houden.

Na een wandeling, met mooi uitzicht over het stadje en zicht op de
nijlpaarden in de rivier, gaan we terug en beginnen we aan de afdaling. Een
stuk spannender, want de remmen van de fietsen werken nauwelijks en het
gestuiter over de onverharde weg met losse keien doet ons enigszins denken
aan de bosrit in Schoorl. Met flinke snelheid denderen we een woonwijk in.
We gaan op de koffie bij Fissaha, een slimme jongen die aandachtig naar Det
luistert als hij uitlegt dat Nederland onder zeeniveau ligt. We begroeten
zijn moeder en zus en lopen achter hem aan zijn kamer van 2 bij 2 in.
Volgestouwd, donker, maar wel een eigen kamer met tekeningen en spreuken op
de muur, studieboeken op een kist aan het voeteneind van zijn bed, een fiets
naast de deur en een tafel in het midden met stoelen eromheen. Zijn moeder
bereid een pittig gesuikerde espresso voor ons en de wachttijd gebruiken we
om wat handige woorden amharic te leren.

Terug naar Bahar Dar om net voor het donker aan te komen. Goed even zo'n
sportief middagje....
Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:54:01 PM

Sunday, December 12, 2004

EthiopiŽ : Het fascinerende landschap van Ethiopie.

Langs kleurrijke heuvels opgedeeld in vlakken, varierend van zandgeel tot diepgrijs, dwars door de begroeide bergen, waar de hoogtevrees van Detlev wordt getest. Afdalingen over grindasfalt met scherpe bochten en links de diepte van de ravijn met onderaan de Blue river nile en aan de rechterkant hoge kliffen. Spectaculair. We rijden op de brug af die de rivier over gaat en na de zoveelste spannende bocht komt een man in de bus met een geel plastic zakje langs. Mensen gooien er geld in en een medereiziger vertelt ons dat het voor de veiligheid is, althans dat denken wij te horen (of willen we dat misschien horen?). Hier betalen we graag aan mee. Als dat een motivatie is voor de chauffeur om veilig te rijden, prima.

We steken de rivier over, een mooi gezicht. Aan de andere kant van de brug staat een rond huisje met een punten rieten dak erop. Daarvoor ligt een man op de grond. Onze chauffeur toetert. De man reageert snel, hij staat op. Ik zie een dichtgeknoopt geel zakje naar buiten vliegen. De man, net wakker, loopt er op af en steekt zijn hand op naar de chauffeur. We hebben zojuist meebetaald aan het onderhoud van de brug, gokken we.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 5:19:37 PM

Saturday, December 11, 2004

EthiopiŽ : Een kruispunt in Bahar Dar.

Acht uur 's ochtends (europese tijd). We zitten in de scherpe ochtendzon op een terrasje aan een verkeerskruispunt in Bahar Dar, zo'n 580 km ten noorden van Addis Abeba. Onze multi-vitamine ochtenddrank  van de tent hiernaast gaat vanochtend niet door. De elektriciteit is uitgevallen en dus werken de citruspersen niet. Hoe ze op ons terras dan hete koffie serveren is ons een raadsel maar je moet niet alles proberen te begrijpen.

Tussen ons en de straat een brede stoep en een heuse border met veel groen en kleurige bloemen. Er wordt net de laatste hand gelegd aan het besproeien ervan. Daar is dus wel water voor. Onze hotelkamer moet het doen met een gevulde 15 liter emmer. Op het kruispunt is het al goed druk. op stoep en over straat schuiven tientallen bedelaars. Soms oude mannen, altijd met stok en in lompen, soms jonge mensen met duidelijk polio verschijnselen. Een voet, been, arm of hand lijkt verschrompeld. Tussen hen ook veel jonge mensen die er piekobello uitzien en duidelijk op weg zijn naar hun werk. Om de 2 -3 minuten komen er jongetjes langs van een jaar of 7. Ze verkopen loten of papieren zakdoekjes.
De orde op het kruispunt wordt bij afwezigheid van werkende verkeerslichten, gehandhaaft door een verkeeragent in een wit-kaki uniform. Hij wordt bijgestaan door diverse in rood uniform en witte pet en mouwen gestoken assistentes.

Lichtgroene taxi's en blauw-witte busjes staan geduldig te wachten naast de vele fietsers. De weg wordt verder gevuld door tientallen witte pickups en 4 wheeldrives met zo af en toe een grote lichtblauw UN sticker. Rechts van ons slenteren 5 oudere mannen in een lang donker gewaad, zo af en toe houdt 1 van hen zijn hand op. Op de hoek van het terras is een schoenpoetsertje druk bezig de eens witte sportschoenen van een 20 jarige blitse jongen weer wit te maken. Net buiten gezichtveld, om de hoek is een kleermaker op de stoep druk in de weer met zijn Singer naaimachiene. Hij is bezig om de moneybelt van Detlev te repareren. Die heeft de eerste week van onze 10e Afrika reis niet overleefd. Voor 2 Birr (euro 0,18) is hij weer zo goed als nieuw.
Ondertussen schuivelen 2 vrouwen van een jaar of  30 over het kruispunt. Ze dragen jute zakken als een soort jurk en hebben geen schoeisel aan. Op hun 45 graden gebogen rug dragen ze elk 4 zakken van ongeveer 25 liter houtskool. Ze negeren de inmiddels werkende verkeerslichten en versnellen hun pas wanneer het aankomende verkeer dat vereist.
Het is al de derde keer dat we hier zitten, sommige mensen , vooral de kinderen, herkennen we al. Twee van hen proberen met een zielig "father, mother dead" te bedelen. Een derde, een jongetje van en jaar of 3 met een kaalgeschoren koppie en een faal rood sweatertje zegt niet veel maar blijft minuten lang voor ons staan.
De verkeersagent zit inmiddels in zijn houten kiosk en heeft er vandaag duielijk zin in. Iedereen die ook 1 cm voorbij de weggevaagde streep van de verkeerslichten stopt wordt teruggefloten. De wandelaars die geen gebruik maken van de denkbeeldige zebrapaden kunnen ook rekenen op zijn snerpende gefluit en een luide vermaning. Boetes worden niet uitgedeeld, orders wel opgevolgd.
Een jongen van een jaar of 15 steunt vlak voor ons tafeltje op 2 half verlamde benen. Met een stok houdt hij zich in evenwicht. Op zijn hoofd heeft hij een wolle muts, hij draagt een korte vergane broek. Ondanks de aansporingen van de terrasbediening verlaat hij ons pas wanneer Sandra hem een paar muntjes in de hand drukt. Drie meter verderop rust hij uit tegen een houten elektriciteitspaal.
We rekenen de 5 koffie en het brood met ei en peper af en vertrekken...............

Laat een berichtje achter voor San en Det | 11:26:12 AM

Saturday, December 11, 2004

EthiopiŽ : Tijd in Ethiopie.

Onze bus zou 's morgens om 11 uur vertrekken uit Dangla richting Bahar Dar zei de chauffeur. Ethiopishe tijd benadrukte hij nog. En dat was aardig van hem anders hadden we 6 uur te laat geweest.
De Ethiopische klok, die  2 * 12 uur telt, begint op onze 6 uur. Onze 12 uur smiddags is dus bij hen 6 uur. En bijvoorbeeld 16.00u en 04.00u is dus 10 uur Ethiopische tijd. Gelukkig zijn de meeste Ethiopiers gewend aan het geklungel van de westerlingen. Ze benadrukken dus nog al eens dat om Europese of Ethiopische tijd gaat. Maar ja, Europese tijd is ook maar relatief gezien de 2 uur tijdverschil tussen Amsterdam en Ethiopie. Snapt u het nog?
Wat ook apart is, is de jaartelling hier. Ethiopie volgt niet de Gregoriaanse kalender maar hanteert de Julische variant. Een jaar bestaat uit 12 maanden van 30 dagen en 1 maand van 5 of 6 dagen. De jaartelling loopt ongeveer 8 jaar achter op de onze. Het is hier nu de 2e van de 4e in 1997. Is vooral grappig als we de gastenlijst van een hotel zien.

hotel-rekening-met ethiopische kalender

De laatste gast lijkt al jaren geleden te hebben uitgecheckt. Ook de loten die je hier veelvuldig kan kopen lijken hun trekking al jaren geleden achter de rug te hebben.
Nieuwjaar is hier rond september (de onze welteverstaan) en Kerst wordt op 7 januari gevierd. Mooi om over een aantal weken mee te maken in Lalibela.
En bij al die lastige tijd en datum berekeningen moet je ook nog eens rekening houden met de Afrikaanse manier van omgaan met tijd en afspraken. Onze bus vertrok dus uiteindelijk om 12 uur. Snappen jullie nog hoe vroeg het toen in Nederland was?

Laat een berichtje achter voor San en Det | 11:22:07 AM

Monday, December 6, 2004

EthiopiŽ : Rustig in een druk Addis Abeba

Addis Abeba, we gaan naar de grootste markt van Oost Afrika, als we de borden mogen geloven. Ons doel is niet de markt maar het busstation daar in de buurt. Mensen wijzen ons vriendelijk de weg en lopen een stukje met ons mee. We kopen een ticket naar Bahar Dar. Morgenochtend om 6 uur vertrekken we naar het noorden. De tocht duurt twee dagen en brengt ons aan de rand van Lake Tana, een fantastisch natuurgebied. Planning voor de komende twee weken: Bahar Dar, Gondar en Axum... rond de 22e zijn we weer terug in Addis Abeba.

Met de bustickets in de pocket, lopen we terug naar de markt. De  omgeving is het een soort herkenbaar Afrika. Marktplaatsen zijn doorgaans druk, chaotisch, kleurrijk en geurrijk. We leggen dan ook de link met Ghana. Veel geschreeuw, mensen die af en aan sjouwen met zware zakken op hun schouders, kruiwagens gevuld met lokale groenten. Wat zou dat zijn? We zijn benieuwd, want die takken zien we hier heel veel. Een man die ons op dat moment passeert kan ons uitleg geven. Hij is chefkok vertelt hij. De man pakt een bosje van de groene takken en trekt de kleine vrucht eraf. 'Chick peas'  zegt hij, of in Amharic, de lokale taal, 'Shimbra', en pelt de vrucht. er verschijnen inderdaad kleine erwten. Wij stoppen ieder een erwt in onze mond, hmm best smakelijk.

We zien gelijkenissen met West-Afrika, maar ook veel verschillen. Dit is natuurlijk vroeg om te zeggen na drie dagen in de hoofdstad te hebben doorgebracht, maar toch, het valt op. Het is levendig op straat, maar de chaos en drukte is anders. De verkopers lijker relaxter, de terrassen zijn vol met locals, de muziek is op een aangenaam niveau en varieert van lokale 'rustige' muziek tot de ethiopische versie van Justin Timberlake. Het is leuk om te zien hoe vrouwen en mannen elkaar begroeten met zoenen en hoe er in het openbaar geflirt wordt. Heerlijke stad, we doen gewoon lekker mee.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:56:51 PM

Monday, December 6, 2004

EthiopiŽ : Bus 17 naar Entoto

Onze gezichten zijn roodverbrand. Want ondanks het aangename temperatuurtje van zo'n 25 graden overdag laat de koele bries je in de waan dat het wel meevalt met de zon. Oftewel... goed insmeren zijn we even vergeten.Met rode appelwangen wandelen we door de straten van Addis Abeba. Gezellig levendig, maar niet de bekende chaos uit Accra. Veel relaxter, dus zeer geschikt om het de eerste dagen rustig aan te doen en de omgeving te verkennen.

Na veel stadswandelingen is het tijd om het lokale vervoer uit te proberen. Reisdoel: Entoto. Aan de overkant van de straat staan minibusjes keurig netjes in de rij opgesteld. De chauffeur laat weten dat we hier goed staan maar dat we een andere bus moeten hebben. We wachten tussen de massa mensen op de stoep tot een grote gele DAF komt aanrijden met nummer 17 voorop. Dat is onze bus. De mensen stormen erop af. Achterin gaat een raampje open en een dame hangt naar buiten om tickets te verkopen. Tussen de meute in staat ook Sandra met haar armen gestrekt omhoog om 0,25 Birr te betalen voor een ritje. Detlev past op de tas die op haar rug hangt, maar de kleine graaiers pakken het anders aan. Zonder succes overigens . Een straatjochie heeft zijn hand al in de linkerbroekzak op zoek naar Birr's, maar Sandra is snel en grijpt hem vast. Hij schrikt enorm. Omstanders geven de jongen klappen en hij maakt dat hij wegkomt. Wij zijn weer even alert..... ook dat is reizen!

De bus brengt ons in Entoto, een heuveldorpje aan de rand van Addis abeba, met een mooi uitzicht over de stad. Het is nog een pittige klim van 3 kilometer, maar die beweging kunnen we goed gebruiken.


Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:29:53 PM

Sunday, December 5, 2004

EthiopiŽ : Eerste nacht in Addis Abeba.

Palmbomen op de luchthaven van Cairo waar we onze tussenstop hebben. Twee vluchten zonder vertraging. Vliegtuigen zijn niet vol waardoor we languit op drie stoelen kunnen luieren. Heerlijk geslapen maar evengoed heel moe komen we rond half 2 Nederlandse tijd landen we op een ijskoud vliegveld in Addis Abeba. Een zeer rustige luchthaven, zeker vergeleken met de chaos in Accra, Ghana. Een visum is snel gehaald en kost in tegen stelling tot wat de Lonely Planet schrijft geen $64,- maar $20, p/p. De tassen komen ook snel maar helaas (b)lijkt de bank dich te zijn. Maar nadat we een riedeltje op het glas kloppen horen we we wat gestommel onder een tafel in de donkere ruimte: "goodmorning, we like to change please.."  Meneer had liever willen doorslapen maar kan ons wel een traveller cheque wisselen, zodat we voor het eerste weekend in ieder geval genoeg hebben. Een taxi is snel geregeld, terwijl het inmiddels toch al zo rond 4 uur snachts is). In een Lada (!) die wordt bestuurd door een mustdragende jongeman rijden we door de verlaten straten van Addis Abeba naar ons beoogde hotel. Dat heeft geen plek meer maar gelukkig is er ruimschoots plek in Hotel ItegueTaitu.

Het is enorm koud trouwens. Zo koud dat Det onder 4 dekens moet slapen om het een beetje warm te krijgen. San heeft haar warme slaapzak mee. Zowel het koude als het warme water is afgesloten maar de receptionist belooft dat er -s ochtend weer water is. 

Laat een berichtje achter voor San en Det | 3:54:40 PM

Thursday, November 25, 2004

EthiopiŽ : Impressies

Addis Abeba, de hoofdstad van EthiopiŽ, ligt op 2500 meter hoogte. Ooit gedacht dat het koud zou zijn in EthiopiŽ? Welk beeld heb je bij dat land? Droog, kaal, warm? Eerlijk gezegd hadden wij er ook niet een heel duidelijk beeld van. Door veel te lezen over de bezienswaardigheden daar en door de foto's op internet te bekijken, krijgen we een steeds beter beeld. Het is fascinerend. Prachtige natuur. Kijk zelf maar.  

     

Eťn van de meest bijzondere plekken om te bezoeken is Lalibela. Dit stadje is bekend om zijn  rotskerken. In de 12e eeuw heeft Koning Lalibela besloten dat er een nieuw pelgrimsoord moest komen. Vanuit enorme rotspartijen zijn de beroemde kerken gehakt. Deze 13 kerken dragen elk een naam van een wijk uit Jeruzalem. Veel van de kerken zijn verbonden door onderaardse tunnels of diep in de rotsen uitgehakte gangen.

      

Wij gaan dit bouwwerk bezichtigen en zullen er verslag van uitbrengen. Dit zijn de foto's van andere enthousiaste reizigers, onze foto's volgen zeker nog. Wat heeft EthiopiŽ verder te bieden? Lake Tana, Gondar, Bahar Dar; elke omgeving zijn eigen charme en sfeer met een veelheid aan culturen. Van Addis Abeba naar het zuiden is er 1 geasfalteerde weg die naar Kenia leidt. Deze tocht brengt ons door een voornamelijk groen landschap met veel meren. We komen door de 'Rift Valley', een mooi natuurgebied waar we best een paar dagen kunnen doorbrengen... 

Laat een berichtje achter voor San en Det | 9:23:01 AM

Saturday, November 20, 2004

EthiopiŽ : Reisadvies van BuZa

Actueel reisadvies van Ministerie van Buitenlanse Zaken voor EthiopiŽ.
Laat een berichtje achter voor San en Det | 2:43:11 PM

Sunday, November 7, 2004

EthiopiŽ : Kaarten van EthiopiŽ

Landkaart van EthiopiŽ; klik op het plaatje voor een grotere kaart.
Laat een berichtje achter voor San en Det | 12:20:10 PM

Sunday, October 24, 2004

EthiopiŽ : Nog geen nieuws uit EthiopiŽ

Als we geen vertraging hebben landen we om half 3 's nachts, dus zaterdag 4 december, op het vliegveld van Addis Abeba. We vliegen daar met Egypt Air vanaf Schiphol via Cairo heen. Dan zal het wachten worden tot de ochtend. We gokken op een korte nachtrust in onze slaapzak in de ontvangsthal.

We zullen dan zo snel mogelijk proberen deze site te updaten met foto's en verhaaltjes van onze ervaringen.

Laat een berichtje achter voor San en Det | 6:29:55 PM