Sandra en Detlev in Oost-Afrika 2004 -2005

5 dagen na het uitzwaaien van Arjan en Vanessa in Ethiopie, staan we nu op het vliegveld van Accra om Irene welkom te heten. Geweldig leuk dat bezoek uit Nederland. We hebben een leuk programma samengesteld voor de komende drie weken, maar zoals dat gaat met reisplannen.... er kan altijd van worden afgeweken.

De eerste twee dagen in de hoofdstad zijn nodig om te acclimatiseren en om een beetje wegwijs te worden in de chaos van Accra. Heerlijk rondslenteren, praatjes maken, markten bezoeken (en deze zijn goed druk in de stad!) en gewoon de ogen uitkijken. Ook voor Detlev en Sandra weer leuk om er met andere ogen naar te kijken. De tocht naar het noorden van Ghana mag pas starten als we thuis de overheerlijke fufu van Alice en Wonder hebben gegeten. Om half 6 in de ochtend worden Irene en Sandra uitgezwaaid door Peter-paul, Alice en Detlev. We zijn op weg, dwars door het land, 800 kilometer naar het noorden om daar een totaal ander Ghana te verkennen.

In Kumasi, de tweede stad van het land, hebben we een tussenstop die we goed gebruiken om de grootste en drukste markt van Ghana af te struinen. Niet voor lang helaas. Het begint te regenen en dat is niet zomaar een buitje. We schuilen in een 'drink spot', een houten terras overdekt met een golfplatendak waar we een drankje nemen. Het komt met emmers naar beneden en het lawaai is oorverdovend. De smalle steeg voor het terras verandert snel in een flinke modderstroom. Hoe komen we hier weg? Na een uur is het droog en wagen we het erop. Over rotsblokken balancerend lopen we  naar de overkant van het spoor, in de richting van ons hotel. Het is een bende hier en veel mensen maken geluiden die duidelijk maken dat ze er niet blij mee zijn. Tja, in je nette werkkleding is het waarschijnlijk ook nog net even lastiger.

De volgende ochtend nemen we vroeg de bus naar Tamale, de hoofdstad van het noorden van Ghana. Acht jaar geleden waren Detlev en Sandra hier en toen bestond heel Tamale uit rode, stoffige zandwegen. Niets meer van dat! Alle hoofdwegen zijn geasfalteerd en het is niet meer te herkennen. Het is druk, maar vergeleken met Accra of Kumasi, meer georganiseerd. We lopen, op zoek naar Fawzi hotel. Altijd handig een Bradt gids, maar als de informatie niet klopt is het onbedoeld zweten onder de hete zon. De plattegrond komt niet overeen dus het wordt een zoektocht. Uiteindelijk vinden we het schattige hotelletje en zijn we blij dat we hiernaartoe zijn gekomen. Het hotel kent een soort huiskamer, wat er knus uitziet. We kunnen gebruik maken van de keuken en het geeft zo een huiselijk gevoel.

Tamale heeft een 'leather factory', wat wel de moeite van een bezoekje waard is. In het noorden wordt er heel veel leer verkocht, leren sandalen, tassen, mappen en meer. Hoe het wordt gemaakt, staan we eigenlijk nooit zo bij stil. We krijgen een leuke rondleiding door de fabriek. Dit is geen fabriek zoals wij dat in Nederland kennen, maar een buitenplaats tussen verschillende huizen, onder een grote boom. Tientallen lappen geitenleer liggen uitgestrekt te drogen in de zon. Onder de boom zitten de ouderen, verantwoordelijk voor het bedrijf. We groeten ze en een jongeman vertelt het proces. Er staan overal potten, kruiken met water. Elke kruik is voor een andere behandeling. Het is boeiend om te zien. Een jonge jongen is druk bezig met het geitenhaar van de huid te verwijderen, hij verbaast zich over onze interesse. Tevreden met deze rondleiding lopen we terug het centrum in. Van Tamale vervolgt onze reis naar Mole National Park...... Irene en Sandra gaan op safari, een wandelsafari.