Uganda : De grens over....

De grensplaats is een droevige aanblik. Er gebeurt hier werkelijk helemaal niets. Er staat 1 auto, wat de taxichauffeur in een makkelijke monopoliepositie plaatst. Wij vinden hem te duur en gaan niet met hem mee. De officiele papierenwinkel moet eerst nog worden afgehandeld, misschien is er daarna meer bedrijvigheid.

Het lage gebouw links van de stoffige weg geeft niet aan waarvoor het bedoeld is. Wel lopen langs en jongens die onder een boom hangen wijzen ons de weg naar een houten barak even verderop. De dame achter een kleine houten tafel noteert onze gegevens in een langwerpig boek en stuurt ons vervolgens terug naar gebouw 1. Daar lacht een  keurig geklede man ons vriendelijk toe. 'Welcome in Uganda', zegt hij en bekijkt ons paspoort. Een visum kost $30,= en is geldig voor 1 maand. Als we vriendelijk glimlachen en vragen of hij er geen twee maanden van kan maken, is dat prima. We hebben nog geen idee hoelang we willen blijven en wat we gaan doen, maar 'just in case'.

Weg uit dit plaatsje is onze eerste zorg. Het aantal taxi's is blijven steken op 1. Maar brommertaxi's staan er wel en dringen zich in grote getale om ons heen voor een goede deal. We kiezen de twee die als eerste bij ons stonden en we kruipen met bagage en al achterop de aftanse brommers. 'Als dat maar goed gaat'. Detlev heeft een enorme tas tussen hem en de chauffeur in, het ziet er gammel uit. Het is een pittige rit over de welbekende rode zandwegen vol hobbels, kuilen en modderplassen, maar na 40 minuten bereiken we veilig het eerste stadje in Uganda, Kisoro. 

Het is vol leven, veel muziek en lachende mensen die graag een praatje met ons willen maken. Wat een welkom. Ons plan is om door te reizen naar het iets grotere Kabale, maar als we geduldig op de voorste stoelen van de minibus wachten, smikkelen van een yoghurt, en voor de derde keer Lucky Dube uit de megaboxen horen trillen, wijzigen we ons plan. Wachten schiet niet op. De bus vult niet en wij hangen maar een beetje. Nee, we gaan de benen strekken hier. We pakken de spullen, lopen naar een guesthouse aan de overkant van de straat en checken in. We kijken uit op de vulkanische gebergte met de herkenbare toppen die nu vanuit Ugandese zijde zichtbaar zijn, een grootse achtergrond voor dit kleine plaatsje. 

klein stadje....grote berg... 

Laat een berichtje achter voor San en Det| 10:54:01 AM