Rwanda : Terugkijkend op Rwanda

We zijn in Gisenyi en we kijken uit op de imposante Nyiragongo vulkaan, die begin 2002 zijn laatste uitbarsting heeft gehad en daarbij half Goma (Congo) heeft opgeslokt. We slenteren door dit kleine dorp, wandelen de heuvel op en kijken uit op de gevangenis. De binnenplaats is gevuld met mannen in rose overhemden, een bekend beeld in Rwanda. Deze verdachten van de genocide zullen worden berecht door de Gagaca.

We pakken de verrekijker en turen naar Congo, tot groot vermaak van de vele mannen en vrouwen die hier op en af lopen met hun zware last op hoofd en rug. Ze zijn op weg naar de markt om hun spullen te verkopen, maar hebben wel even tijd om door onze verrekijker te gluren. Het is onze laatste stop in Rwanda en we gebruiken de tijd in dit dorp om bij te komen van alle indrukken.

Alles is mooi, alles is geweldig. Rwanda is een fantastisch land, en een land waar toerisme nog heel erg in opkomst is. Dit zorgt voor geweldig leuke reacties, maar ook voor vermoeiende discussies en totale onbegrip.

We moeten in ieder land weer even wennen aan de manier van reageren, aan het openbaar vervoer en aan het contact met mensen. Zo ook in Rwanda. Onze aankomst in Kigali, een stad wat zich met recht een hoofdstad mag noemen, maakt een gezellige indruk. Lekker druk, redelijk georganiseerd en volop in ontwikkeling. Het beste vervoermiddel is de motortaxi, dan sta je niet in de file, kun je overal lekker makkelijk snel tussendoor. We moeten naar het toeristencentrum, echt redelijk bekend zou je denken, maar nee, helaas, voor de Kigalese taxichauffeurs onbekend terrein. Ze nemen ons uiteraard wel mee, zeggen exact te weten waar ze naar toe moeten. Zo krijgen we een onbedoelde goedkope citytour door Kigali achter op de brommer.

Dat toerisme nog in de kinderschoenen staat, wordt op meerdere momenten tijdens onze reis duidelijk. Een bezoek aan de mountaingorilla's, daar staat Rwanda om bekend. In de hoofdstad regel je het, maar hoe je vervolgens naar het park moet komen is onze eigen zorg. 'Geen eigen vervoer?' vraagt de dame achter de balie ons verbaasd. 'Dan heb je een probleem'. We wagen het erop. Gaan met OV naar het dorp van waaruit de trekking plaatsvindt en vragen daar verder. Niemand die iets weet. Heel relaxed hoor het reizen, maar we lopen hier om 7 uur 's ochtends redelijk gestresst rond met een formuliertje waarop staat dat wij die dag een trekking gaan doen, wat een flinke hap uit ons budget is, maar hoe we op de plaats van bestemming moeten komen is volstrekt onduidelijk.

Uiteindelijk komt altijd alles wel weer goed gelukkig, maar het levert op die spannende momenten de nodige frustratie op. We krijgen de neiging aanbevelingen te doen in de toeristensector, 'leuke nieuwe baan wellicht?' Een georganiseerd pendelbusje kan al heel wat klamme handen schelen.

We hebben tijdens onze twee weken Rwanda erg veel van het land geleerd, het is super bijzonder om hier te zijn en een ongelovelijke rijke ervaring van dit half jaar. Het lastige reizen wordt een onderdeel van de dagelijkse charme. 'We kunnen vandaag niet weg, okee, gaan we morgen.' 'Het duurt 6 uur? okee, dan wachten we.' De wegen zijn over het algemeen goed, maar de busjes traag. Minibusjes stoppen bij ieder huis, een rit van 92 kilometer kan dan al gauw 5 uur duren. Dorpskinderen vinden het geweldig. Ze staan in een grote groep naast het open raam en staren ons ongegeneerd aan. Als San haar hand naar buiten steekt, doet de groep geschrokken een stap terug, totdat de eerste stoere dame het aandurft om een hand te geven. Gegil van de rest van de groep. Geweldig natuurlijk, maar het is heerlijk om dan aan het eind van de dag even onderuit gezakt op een terras te gaan zitten en je af te sluiten van de buitenwereld, rust.

De omgeving is helemaal het einde. Rwanda wordt het land van de duizend heuvels genoemd en dat is terecht. We hebben vele afstanden afgelegd en elke rit was weer even fascinerend. De natuur is hier prachtig. Nu is het tijd om afscheid te nemen van Rwanda. We moeten opladen voor een nieuw avontuur. Wat gaan we in Uganda doen? Wat willen we daar zien? Ach, zoals het gaat met reizen: we zien het allemaal wel.

Laat een berichtje achter voor San en Det| 10:52:56 AM