Wat eten en drinken we hier? : Rwanda: Lopend buffet

Pate (spreek uit pat) is een van de weinige Rwandese specialiteiten die we zo af en toe eten. Meer omdat we het idee hebben "te moeten proeven" van de "lokale lekkernijen" dan omdat het nou zo bijzonder lekker is. Pate lijkt een beetje op het Ghanese "face the wall", ofwel Kokonte. Maar die vergelijking zal voor het gros van de lezers wel een brug te ver zijn. Het is in ieder geval een goed doorgekookte, gestampte bal van casave waarvan je met de vingers van je rechterhand een balletje rolt en in een tomaat-/ pepersoep doopt. Best te eten en behoorlijk machtig.

Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat we in Rwanda voornamelijk aan het buffet zitten. Van twaalf tot twee hebben de meeste eettentjes, cafeetjes en hotels een buffet opgesteld staan. Prijs, kwaliteit en variateit verschillen nogal. Een ding hebben ze wel gemeen: Je mag maar een keer opscheppen. Vlak bij het ook van de film Hotel Rwanda bekende Hotel des Milles Collines, in restaurant Karibu (Swahili voor Welkom) worden we voor het eerst verrast op zo'n buffet. Meteen de duurste en meest Westerse; wel 20 verschillende bakken met warm en heerlijke koud (salades) staan klaar om aangevallen te worden.

In de dagen erna komen we er pas achter dat werkelijk ieder eettentje dit soort buffetten aanbiedt. Vaak bevat het rijst, kool-wortelsalade, gekookte en gebakken banaan, green leaves (zie vorige eetblogs) bruine bonen en altijd (vette) friet . En als laatste, dicht bij degene die de rekening opmaakt: vlees. 1 stukje wel te verstaan, want anders loopt de standaardprijs alsnog op!

De "hawkers" langs de kant van de weg verkopen verrassend koude yoghurt/karnemelk in halve liter pakken. Heerlijk na een gezoute gebarbecuede maiskolf. Verder hebben we twee keer de mogelijkheid van een broodje kaas te smullen (gek genoeg is zowel in francofoon Burundi als Rwanda geen echt stokbrood te krijgen).

Een keer, in het universtiteitsstadje Butare, verwennen we ons zelf met een heus Frans getint twee-gangen-diner met een lekker (maar te warme) fles rode wijn. De eerste in 4 maanden! Na 14 februari (Stonetown, Zanzibar) onze tweede "luxe maaltijd"; wat zijn we toch verwend in Nederland zeg!
'S avonds staat voor Detlev (te) vaak de vleesspies met patat op het menu. Sandra doet het met rijst, vis of groenten. En vooral dat laatste is nog niet gemakkelijk te bestellen in een Rwandees restaurant.

Wellicht komt het door het seizoen maar zowel in Burundi als Rwanda komen we veel te weinig fruit tegen. Toch vaak iets waar andere Afrikaanse landen een grote verscheidenheid aan hebben.

De "African tea" is niet meer zo heerlijk kruidig als in Tanzania of Kenia maar bevat nog wel heel veel melk. En het komt altijd in van die schattige kleine "flasks", thermosflesjes. Die kopen we dan ook zeker als souvenier.

Laat een berichtje achter voor San en Det| 4:03:39 PM