Rwanda : Oog in oog met de gorilla's

de silverback, de leider van groep.

 gorilla met kleine

Het begin van de wandeling is dwars door de akkers van de dorpsbewoners op 2000 meter hoogte. Een bedreiging voor de gorilla's, steeds meer land wordt gecultiveerd. We lopen door drassige aarde en door hoog gras. Na een uur komen we aan de rand van het park. Onze gids, Francis, legt uit dat we een groep van 15 gorilla's gaan bezoeken. Er is 1 silverback, de leider, en er is een kleine baby van nog geen 5 dagen oud.

We staan aan het begin van het woud. Grasland wordt vervangen door bospaden, de tocht is fascinerend. Het is regentijd in Rwanda en dat is ook hier weer goed te merken. We hebben het geluk dat het vandaag droog is, maar de paden waarop we lopen zijn nauwelijks begaanbaar. Glibberen, glijden, goed kijken waar je je voeten neerzet en je heel goed vasthouden aan de sterke bamboetakken zodat je net langst de ergste blubber heen kunt stappen. Soms gaat het mis.... SLURP.... en weg is de voet, verdwenen in een dikke laag slijmrige modder. Zo gaat de wandeling anderhalf uur door. We hebben het te doen met Theo, de Rwandees, die met zijn lichte ribbroek en witte gympen door de modder ploetert en halverwege wegglijdt. Flats, onderuit, jakkes! Het is een onderdeel van de fun, vinden wij, maar daar zijn de meningen over verdeelt. We lopen onder laaghangende bomen, door struiken en tussen de bamboebomen door omhoog, de berg op. Daar ontmoeten we de 'rangers'. Zij gaan ons voor, nu over varens, paden zijn er niet, we volgen in stilte, geconcentreerd, onszelf aan elkaar vasthoudens om niet tussen in de natheid weg te glijden en staan ineens oog in oog met de Silverback. Hij staat anderhalve meter boven ons en kijkt ons aan. JEZUS, wat gaaf! Wat een machtig mooi beest. We staan versteend, ongelovelijk wat bizar. Terwijl we hem bewonderen, komen er twee jonge gorilla's aan. Ze springen in de boom en bekijken ons vanaf de tak pal boven ons, nieuwsgierig en uitdagend. Ze tuimelen even later over elkaar heen naar beneden. Wat een schouwspel.

De gids vertelt ons dat we te dichtbij staan, we kiezen een andere positie en staan vervolgens achter de groep gorilla's naar de familie te turen. Ze luieren, vlooien, knuffelen en spelen, heerlijk om naar te kijken. De jonge gorilla's houden ons bezig, ze komen dichterbij en laten met borstkloppen zien dat ze er zijn. Heel grappig. De borstklopper doet stoer, wil nog dichterbij, wij moeten naar achteren, contact mag niet. Ze gaat voor ons zitten en kijkt ons aan, San leunt met haar hoofd op haar hand, kijkt terug en geniet. De jonge gorilla neemt dezelfde pose aan, geweldig, ze doet ons na.

Het uur zit erop. We hebben genoten, wat een fantastisch geweldig verschijnsel, echt een 'once in a lifetime experience', helemaal goed.

meernog meer, en nog meer, en nog meer, en nog onze modderschoenen

Laat een berichtje achter voor San en Det| 7:05:44 PM