Rwanda : De verschrikkelijke waarheid van een prachtig land

Rwanda het land van de duizend heuvels. Maar bij velen vooral bekend van de genocide van 1994.
Het is bijna 11 jaar geleden dat in drie maanden tijd bijna een miljoen mensen zijn uitgemoord in Rwanda. Hoe de razernij zoveel gewone burgers er toe heeft kunnen aanzetten vaak op een beestachtige wijze onbekenden, buren, vrienden en zelfs familie af te slachten zal wellicht altijd een raadsel blijven. De genocide die zich hier in dit land heeft afgespeeld in 1994 gaat werkelijk ieder menselijk vermogen te boven.massagraf in Nyamata

Op heel veel plaatsen in Rwanda zijn herdenkingsmonumenten opgericht. Altijd met enorme massagraven. De massagraven staan nog open. Nog dagelijks worden lijken gevonden en een laatste rustplaats gegeven. Enkele 'nieuwe' lijken liggen sereen in vuren houten kisten bedekt met paarse doeken. De overige skeletten en overblijfselen liggen anatomisch gerangschikt; een stapel beenderen hier, even verderop een ontelbare hoeveelheid schedels.

Ook de vele kerken waar zich vaak gruwelijke taferelen hebben afgespeeld liggen er desolaat bij (grote groepen mensen die dachten in de kerk een veilig heenkomen te hebben gevonden werden vroeg of laat ook hier massaal en op beestachtige wijze omgebracht). In deze kerken zullen nooit meer kerkdiensten gehouden worden. De kerken zijn een makabere getuige van de wrede genocide. Granaatgaten in de daken en het altaar, skeletten op en tussen de kerkbankjes, bergen kleren bij de ingang naast een enorme stapel plastic zakken vol met beenderen en schedels. Gruwelijk!

nooit meer

We lopen door het Gisozy Memorial Center in Kigali. en bezoeken daar als eerst de 'lost children' expositie. Tranen, snotteren. Dit is zo heftig. Levensgrote afbeeldingen van poepies van kinderen met een lieve onschuldige glimlach. Daaronder teksten, heftige teksten. Hun favoriete eten, hobby, beste vriend en als laatste een regel hoe ze om het leven zijn gekomen. Doodgeschoten, doodgeknuppeld, tegen een muur gesmeten, hoofd afgesneden, granaat ontploffing.....  Man, dit is zo bruut. Dit kan je je je gewoon niet voorstellen. Aan het eind van de rij levensgrote foto's een lange muur waar iedereen zijn of haar foto (vaak de enige die ze bezitten) van hun vermoorde kind kunnen ophangen. We bekijken ze een voor een en hangen de omgewaaide foto's recht...............

 Foto 1, foto 2, foto 3, foto 4, foto 5, foto 6

Laat een berichtje achter voor San en Det| 3:41:26 PM