Burundi : Bujumbura en de blauwhelmen

Een kleine hoofdstad, een sfeervol plaatsje. We zijn gearriveerd in Bujumbura en lopen over de brede weg op zoek naar een hotel. De drie blanken over straat trekken de aandacht. We worden vriendelijk welkom geheten. Aan de poort van ons hotel wordt gevraagd of we willen wisselen. Ja dat is wel nodig want we bezitten geen enkele Burundese Frank. De zwarte markt is geopend, het onderhandelingsproces gestart. Er wordt hard gespeeld, we krijgen de koers die we willen.

foto1, foto2, foto3

Voordat we de stad gaan bezichtigen, maken we afspraken. We gaan geen gekke dingen doen, blijven bij elkaar en gaan s avonds niet over straat. We nemen de stad in ons op, zijn blij verrast met de vele gezellige patisserie/ boulangerie tentjes en voelen ons erg op ons gemak hier. Bujumbura is de plaats waar Lake Tanganyika ophoudt. We kijken over het water naar Congo. Goh wat zou het mooi zijn om daar een bezoek te brengen. We spreken twee Zuidafrikanen die hier voor de VN zijn gestationneerd. Zij schetsen een problematisch beeld van Burundi. Buiten de stad is het geen fijne plek om te zijn. De reden om toeristen alleen een doorreisvisum te geven. Het wordt afgeraden om iets te ondernemen buiten Bujumbura.

In de stad wemelt het van de blauwhelmen. VN trucks rijden af en aan door de stad en het is hier een normaal straatbeeld. We krijgen de mogelijkheid een kijkje te nemen op het militaire kamp. Geheimzinnig volgen we de twee mannen. Hun kamp is op het oude terrein van het paleis. De vrachtwagens staan tegenover de graven van de koninklijke leden. We lopen verder en luisteren geboeid naar de verhalen van de militairen.

In de stad is iedereen ontzettend vriendelijk en stellen ze graag vragen. Men gelooft hier niet dat we toeristen zijn. Die komen er immers niet. Elke blanke die hier is, is een medewerker van de VN of van een hulporganisatie. 'Nee, echt waar, we zijn toeristen', proberen we uit te leggen. Zelf de jongen van ons hotel gelooft het niet.

Een hele dag in Bujumbura is snel voorbij. Een ding moeten we zeker doen. De postzegelverzameling van Krijn uitbreiden! Het wordt een mooi pakketje. We bezoeken de lokale markt en zijn onder de indruk van deze georganiseerde overdekte markt. Het ziet er allemaal netjes uit hier. Anders dan andere hoofdsteden die we hebben gezien. Er is nauwelijks straatverkoop, er ligt geen afval op straat en mensen zijn over het algemeen goed gekleed. We willen een krant kopen om deze dag in Bujumbura te herinneren. Helaas, een krant hebben ze niet in Burundi.

Laat een berichtje achter voor San en Det| 2:53:26 PM