Kenia : Nairobi

De matatu (minibus) draait soepel tussen de verkeerschaos van Nairobi door. grote vrolijk
gekleurde bussen en kleine wit-gele matatu's beheersen het verkeer.
Het is druk in dit
deel van de hoofdstad en middenin deze drukte stapen we uit. Getoeter, geschreeuw, druk
heen en weer gewandel van mensen en mensen die enthousiast naar ons roepen: jambo, karibu
(hallo, welkom).

Handelaren staan op straat met horloges, sokken, ondergoed, ringen, cd's en mobiele
telefoons. Ritmisch klnkt hun geschreeuw om aandacht. Wij lopen met onze bagage de
winkelstraat in en zien meteen tal van hotelletjes. Keuze genoeg hier. Het wordt Nawas
hotel. De recetie bevindt zich op de tweede verdieping en om daar te komen moeten we
eerst door een beveiligd stalen hek. We staan voor de met tralies afgesloten receptie
waar de dame ons met een lieve glimlach verwelkomt.

Een drukke buurt is goed. In Nairobi moeten we op onze hoede zijn is het sadvies en dan
begeven we ons liever op plekken waar veel mensen zijn. Dat lukt hier aardit. Tot diep in
de nacht zijn de geluiden van de straat en de muziek van de nabijgelegen nachtclub
hoorbaar.

Sandra weet zich vrij snel te orienteren in deze stad. Herkenning van 6 jaar geleden
misschien? Wat ons opvalt is de relaxtheid van de mensen. Het stikt hier wederom van de reisbureautjes die ons allemaal een safari willen aanbieden. Als we uitleggen dat we al
geboekt hebben, zijn ze oprecht geinteresseerd. 'Bij wie?', vragen ze, en als we antwoord
geven zijn ze erg lovend. Geen opdringerig gehassle, maar 'hakuna matata' (geen
probleem). We spreken Josphine, de marketing manager van Spirit of Africatours en hebben
een leuk contact. Zij gaat voor ons uitzoeken voor welke prijs we in april naar Kameroen
en / of Ghana kunnen vliegen.

Nairobi is groot, maar toch ook weer klein blijkt. In deze miljoenenstad waar het krioelt
van de mensen en waar op iedere hoek van de straat een internetcafe te vinden is,
ontmoeten we opnieuw het Franse stel Remy en Juliette. Zij weten ons exact te vertellen
wat voor safari we gaan doen, waar we verblijven en in welk internetcafe we zitten. Ze
hebben zojuist gesproken met Josphine die het over 'the Dutchies' had. Zij gaan morgen op
weg naar Uganda, wij gaan naar de kust en vervolgens naar Tanzania. We zullen ervaringen
per email uitwisselen.

We vinden leuke plekken in Nairobi, waar we heerlijk koffie kunnen drinken (dat is best
uitzonderlijk in Kenia), goed vis kunnen eten en plakken vanwaar we de stad kunnen
observeren, de levendigheid, de drukte, de chaos....

Sandra heeft het visitekaartje van James nog. James was de buurman van het hotel waar ze
6 jaar geleden heeft gelogeerd. Hij heeft haar Nairobi laten zien en ze zijn meerdere
malen op stap geweest. We zoeken het kantoor op waar hij toen werkte en we hebben geluk.
Hij werkt er nog! Het toeval wil dat hij al buiten bij de ingang staat samen met drie
collega's. Wij lopen niet oplettend naar binnen en vragen de receptionist naar James.
'Tsss', doet de man naar buiten, 'James, I think these are your visitors'. We kijken in
het stralende gezicht van James die duidelijk een blijk van herkenning geeft. De grote
glimlach de kuilen in zijn wangen, ja het is hem zeker. Er zijn wat kilo's bij, maar
verder is hij niet veranderd. Voor Detlev ook erg grappig deze bijzondere ontmoeting. Hij
kent James niet, maar wordt met dezelfde hartelijkheid welkom geheten. We gaan naar zijn
kantoor en daar praten we ruim een uur over Nairobi, Kenia, Amsterdam, Nederland, werk en
politiek. Er is nog al wat veranderd in de afgelopen 6 jaar.

Sandra met James Mwenda, die zij 6 jaar geleden ook al ontmoette.Na werktijd haalt James ons op met zijn auto. We rijden het centrum uit naar een goed
uitziend restaurant waar gezellige Afrikaanse muziek klinkt. Het wordt een leuke avond
waarna James ons weer keurig afzet voor ons hotel. Net als 6 jaar terug toont hij zijn
liefde voor muziek. Macy Gray schalmt door de boxen van zijn auto....

Laat een berichtje achter voor San en Det| 3:17:51 PM