EthiopiŽ : Op safari

Er zijn in Addis Abeba tal van reisbureautjes die safaritochten naar het Zuiden aanbieden. Op de een of andere manier weten ze allemaal dat wij 'op zoek' zijn. Ongezien voorbij lopen lukt niet en aangezien we toch de informatie nodig hebben , storten we ons op deze markt. Van malafide beunhazen tot keurig uitgeruste kantoren. De prijzen varieren van 75 dollar per dag tot 160 dollar per dag. Het gaat om de auto, krijgen we steeds te horen. Zoals het vaak gaar, komen we via via aan een contact en Sami, van Sami Ethio Tours weet ons te overtuigen. We tekenen voor een 8-daagse safari door Zuid-Ethiopie.

Vrijdagochtend 24 december vertrekken we in de ochtend. Met z'n vieren stappen we in de luxe 4WD met al onze bagage en rijden de stad uit. We maken kennis met de chauffeur die niet geweldig Engels spreekt, maar ons wel veilig van plek naar plek brengt. Op wat kleine onduidelijkheden na, kunnen we aardig communiceren.

De start van de tocht is makkelijk. Goed geasfalteerde wegen dus lekker doorrijden door het vlakke landschap. Tot een uur of 5, dan zijn we vlak bij ons eindpunt voor  deze dag. Dit is de tijd dat de mansen naar hun dorpen terugkeren uit het veld. Vrouwen en kinderen gaan letterlijk gebukt onder de grote bossen hout op hun rug. Jonge kereltjes brengen het vee terug. Dit zorgt voor lange files van runderen op de wegen. Onze chauffeur baant zich er een weg doorheen.

Op weg naar konso, meisje met takken op rug

 Jinka vee op de weg.

We nemen een hotel waar stromend water een probleem is. De gevulde emmer in de douche is voor ons al een bekend verschijnsel. Alice en Bjorn passen zich gemakkelijk aan, aan deze primitieve omstandigheden. Het is kerstavond dus de uit Nederland meegebrachte kleine kerstboom staat pontificaal flikkerend op tafel in het restaurant.
Op 1e kerstdag rijden we verder naar het zuiden nadat we de ochtend hebben doorgebracht in Nechisar Park. In het park worden we begroet door nieuwsgierige apen. De safari is begonnen. Nog geen 200 meter in het park krijgen we de eerste hindernis.

Nechi Sar park brug

De brug over de rivier is niet in al te beste staat. Kinderen zijn druk bezig houten palen neer te leggen over de metalen constructie. De eerste poging eroverheen te rijden mislukt. Het rechtervoorwiel zakt weg... en we zitten vast. Iedereen in rep en roer, maar na een half uur staan we toch aan de overkant.

Een tocht van 3 uur door het park. Eerst de bergen in om bovenaan neer te kijken op het meer waar de krokodillen aan de oever liggen, dan over de heuvel om uit te komen op een uitgestrekte gele vlakte waar we worden getrakteerd op grazende zebra's.

Nechi Sar park zebra's

We zien gazellen, dik-diks en een onbekende knaagdierachtige pluimstaart. De route iendigt vandaag op een simpele camping bovenaan een heuvel zonder faciliteiten. Detlev haalt water met de chauffeur uit het dorp 3 kilometer verderop zodat we kunnen koken. Onze 1e kerstdag maaltijd nuttigen we onder de volle maan. We genieten van een rijk gevulde macaroni en hebben aan elkaar gesmolten kerstboom chocolade-cocos koekjes als toetje. Dit is genieten, ook voor het jongetje en zijn vader die stilletjes in de schaduw naar onze flikkerende kerstboom staren. Zij eten met ons mee.

Op de achtergrond horen we joelende en gillende mensen. Met geweersalvo's viert Konso het Oost-Centraal Afrikaans kampioenschap van Ethiopie. Voor het eerst in de geschiedenis en dat in eigen land! De bergachtige omgeving van Konso is fascinerend door zijn eeuwenoude traditie van terrasvormige akkerbouw.

Konso terrassen

 Ze verbouwen katoen, koffie, mais, maniok, sojabonen en meer. Dit alles voor eigen gebruik. De gids brengt ons naar een klein dorp waar we onder luid gejuich van de vele kinderen worden ontvangen. De hele wandeling door het dorp is met een hele grote stoet achter ons aan. De reis gaat verder en we blijven onze ogen uitkijken. Wat een verschil met het stadsleven, wat een verschil in natuur en wat een verschil in cultuur... Van traditionele Konso klederdracht naar de geitenleren lappen van de Turmi mensen.

Turmi meisjes

De schaargeklede meisjes hebben vele lagen kettingen om die de hals fraai sieren. Op de camping helpen de jongens en meisjes graag mee zonder opdringerig te zijn. We douchen onder de waterpomp, eten onder de mangoboom en zuigen de indrukken op. De maandagmarkt in Turmi is druk. We zien vrouwen zitten onder een afdakje op zakken graan. Ze hebben enorme littekens op hun rug.

Turmi martkvrouwen

Een Engels sprekende local legt uit dat dit een cultureel ritueel is. Als de man een vrouw wil veroveren vecht hij met een stier. De vrouw toont haar steun door zich gedurende dit gevecht te laten slaan op haar rug. Twee Engelsen reizen door naar Karo en via Alice worden we uitgenodigd om mee te gaan. Een goede zet, want deze ervaring is de meest bijzondere van de hele reis. Van de route af, dwars door de wildernis, zoekend naar het juiste pad. De 4WD krijgt het zwaar te verduren. Dan in the middle of nowhere, aan de oever van de Omorivier ligt Karo.

Karo village

Beschilderde krijgers met een korte wikkel om de heupen begroeten ons. Halfnaakte meisjes raken ons nieuwsgierig aan. Het hele dorp komt bij elkaar rondom een kampvuur. We drinken alcohol uit gierst, worden officieel welkom geheten en uitgenodigd om te dansen.

Karo nacht ritueel

Zij doen een slangendans, wij laten ze ook wat zien. We introduceren de vogeltjes dans en trekken ieder iemand uit het publiek om met ons mee te doen. De stoere krijgers staan te schudden met hun heupen.. FANTASTISCH!

Karo-krijger danst met Sandra
Tot in de vroege uurtjes gaat het feest door. Wij taaien af, helemaal overweldigt door deze avond.

We rijden door Mago National Park, wederom een prachtige route. We zien 'hopies' vogels in de meest felle kleuren, namen kennen we niet, maar reken maar dat ze mooi zijn. Het park is vlak en van bovenaan de heuvel kijk je neer op een heel groen volbegroeid bos. Als we erdoorheen rijden over de zandpaden is het meer een groot oppervlakte met hoge struiken en af en toe kale velden. In de velden zien we buffels, de steenbok, de waterbuck en als topattractie 2 wegsprintende leeuwen. Niet voor de foto maar wel gespot met het blote oog.

Een safaritocht als deze is niet in een andere auto te doen. De 4WD moet sterk zijn om de steile heuvels te beklimmen die bestrooid zijn met grind en op sommige plaatsen grote keien kent. We stuiteren van links naar rechts, hobbelen zo van dorp naar dorp, we glibberen door de blubber, rausen door struiken en gaan dwars door de rivier waar een tegemoetkomende jeep vast zit. Uiteindelijk komen we op begaanbare wegen. Onze chauffeur neemt post mee uit de dorpen om het in de eerstvolgende grote plaats af te geven. Zo gaat dat dus.

Konsovrouw opweg terug naar het dorp

We zijn op de terugweg. De laatste nacht in de tent, een laatste dag om bij te komen aan een prachtig meer. Het enige Bilharzia vrije water van Ethiopie, daar mag dus gezwommen worden en daar maken we graag gebruik van. We hebben met zijn vieren een topsafari gehad. Voor Alice en Bjorn was het de 1e ervaring in Afrika. Ongetwijfeld 1 die die ze zich nog lang zullen herinneren... en wij ook!  

Laat een berichtje achter voor San en Det| 2:52:39 PM