EthiopiŽ : Trekking in de Simien Mountains

Spontaan bedacht, gehoord, gelezen en dus doen. Na 5 dagen rustig aan doen in Bahar Dar met maar een activiteit per dag: een middagje fietsen, een ochtende varen, een middagje markt en een uitstapje naar de waterval, vonden we het tijd voor actie. Dus.... we gaan op pad. Via het stadje Gondar reizen we naar Debark, een stadje dicht tegen het natuurpark aan. De start van de trekking is hectisch. Een vier uur durende tocht (voor een stuk van 100 kilometer), zorgt ervoor dat we al redelijk moe aankomen. Maar we willen wel dezelfde dag beginnen met de trekking want dan hebben we er het meeste profijt van.
We arriveren rond het middaguur en worden meteen aangesproken door snelle jongens om een en ander te regelen. We laten ons overtuigen (niet geheel verstandig blijkt later) en binnen anderhalf uur gaan we op pad met 4 mannen en een muilezel. We hebben een jonge gids, die we omdopen tot pannekoek, want communiceren met hem blijkt onmogelijk door zijn gebrekkige kennis van de bergtochten en zijn slechte Engelse taal. We hebben een scout die 4 dagen met ons meeloopt. Gewapend met een geweer loopt hij voorop in groene regenjas, leren stappers een pet op met een paars/ witte wollen sjaal er om heen geknoopt. Verder draagt hij een stropdas! De scout is Cool. We hebben een eigenwijze kok, Kidye, alias medicijnman. Bij blaren komt hij meteen met plantenvocht aanzetten die de pijn verzachten. Kidye bepaalt zelf wat hij klaar maakt en hoeveel. Het is een karakteristieke man met een fantastische glimlach die zijn twee bruine tanden goed laat zien. Hij doet heel erg zijn best om het ons naar de zin te maken. We hebben ook een muilezelman om de volgepakte muilezel vooruit te sturen naar het kamp. Hij helpt mee met alles en doet ook niets dan glimlachen.

De eerste wandeling brengt ons naar de rand van de Simien Mountains, daar is een kamp. Een groot woord voor een compound waar 3 stenen huisjes op staan die er verlaten bijligen. De tocht ernaartoe is een goede warmin up voor wat ons te wachten staat. Drie uur over geweldige heuvels, uitgestrekte landerijen die we tevreden doorkruisen met onze goede gympen. We dalen af, enorm steil om onderaan een beekje over te steken over glibberige keien en om dan aan een klim te beginnen die ons trapsgewijs 800 meter hoger brengt. Buiten adem komen we boven.... en dit is nog maar het begin...

simien mountains trekking sandra en detlev

Lichamelijk gebroken, maar een lange nachtrust zorgt voor frisse benen. Een hele dag wandelen in de fantastisch mooie bergen van Ethiopie is zeker geen straf, zeggen we nu.... Het is een veelzijdig landschap. Dan weer kale heuvels, dan bossen, dan stenen rotsgebergten, het verveeld niet. Na een stuk klimmen komen we op een apenheuvel, in grote getalen zien we de 'Gelada Baboon' hier rondspringen. Ze houden ons scherp in de gaten. We kijken er vol bewondering naar voor we verder trekken. Nog weer hoger, prachtig uitzicht op de valleien, uiteindelijk komen we na 4 uur lopen aan bij Kamp Sankaber, waar we onze lunchpauze hebben. Drie kwartier de benen ontspannen, schoenen uit en rusten. Dan deel 2 van de tocht. Van Sankabar naar Kamp Geech. Onze gids kan niet vertellen hoe de wandeling eruit gaat zien en hoelang het ongeveer gaat duren. Gewoon maar afwachten dus. We beginnen enthousiast, stijgen, dalen, genieten van de hooglanden van Ethiopie, afdalen langs grove keien, balanceren langs een ravijn, weggedoken in de schaduw van de beboste paden en vervolgens weer over trapsgewijze zandpaden afdalen naar een beekje en vanaf daar wordt het pas echt heel zwaar.....

simien mountains baboons en runderen

In een keer 1200 meter omhoog, met al 6 en een half uur in de benen. We zijn moe maar moeten door. Kamp Geech ligt op 3300 meter hoogte en na nog eens 2,5 uur klimmen komen we zwaar naar de klote aan. Beloning: een IJSkoude douche die ons tot op het bot doet verkleumen en een regenbui. De tent lekt, we moeten verkassen. In een overdekt hutje wordt onze tent opgezet. We krijgen een retekoude nacht, het vriest en wij rillen de hele nacht door tot zonsopgang.

De volgende dag.... het grote spektakel op 4000 meter, Mt Gogo een uitzichtpunt op de top van de berg waar het waait en waar het fris is. Een tocht van anderhalf uur voornamelijk door heuvelachtige weilanden, loopt prettig. Een man gewikkeld in een paaarse deken zit op zijn ezel en gaat in draf voorbij, 'selam', groet hij en hij vervolgt zijn weg. Een jonge herder, nog geen 10 jaar, zingt liederen en dirigeert met zijn stok zijn runderen vooruit. We komen aan op het hoogste punt. Een geweldig uitzicht.

Terug is alles makkelijker, veel dalen en met nog voldoende energie beginnen we aan de terugtocht naar kamp Sankaber. We kunnen nu genieten van al het moois waar we lopen. Dit hebben we gisteren aan het eind van de barre klim niet meer meegemaakt. Leuke ronde houten huisjes met rieten daken waar de Sankaber mensen wonen. De huisjes bij elkaar zijn net een smurfendorp. Aangekomen in kamp Sankabar (na 6 uur wandelen) hebben we het gehad met lopen. Er wordt goed voor ons gezorgd. Er is een kampvuur, er wordt bier gehaald en er is lekker eten. De laatste nacht in de bergen. Nog een ochtend teruglopen naar Debark, dit keer over de autoweg, die met zijn mulle zandpad vol kiezels in de brandende zon ook niet veel gemakkelijker is dan binnen door. Na 3 lopen houden we voor gezien en belanden we in de laadbak van een truck. We zijn klaar!

Laat een berichtje achter voor San en Det| 4:17:55 PM